تبیین اولین مرتبه از مراتب تقوا
حقيقت معناي تقوا و تصور نادرست افراد از آن. شرح فقره: تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذينَ لا يُريدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقينَ. 1 چرا امام صادق عليه السلام در اين فقره شريفه رعايت و محقق ساختن همه دستورات سابق الذكر خود را اولين مرتبه از مراتب تقوي بيان مي‌كنند. 2 اولين مرتبه از مراتب تقوي عبارتست از اينكه انسان جايگاه خود را در عالم هستي بفهمد و توقعي را كه خداوند متعال در اين عالم از او دارد ادراك كرده تا استعدادات و سرمايه‌هاي وجودي خويش را هباء منثورا تلف كند. 3 مهمترين مسئله قبل از ورود افراد در مسير سير و سلوك اطلاع ايشان از ميزان واقعي همت و استعداد خود براي پيمودن اين مسير مي‌باشد. 4 به چه دليل بر اساس فرمايش پيامبر اكرم صلی اللَه علیه وآله وسلم يك ساعت تفكر كردن از هفتاد سال عبادت كردن بهتر و برتر مي‌باشد. 5 لزوم پرداختن افراد به ذكر تسبيحات حضرت زهرا سلام اللَه عليها بلافاصله پس از اتمام نماز و كلام مرحوم حداد رضوان اللَه عليه در اهميت آن. 6 چگونه انسان مي‌تواند حالات روحاني و معنوي حاصل شده براي خود را حفظ و تداوم بخشد. 7 چگونه عامه و اهل تسنن با اعتقاد بر برتري خلفاء نسبت به اميرالمؤمنين عليه السلام و آل او در تشهد نماز خود بر پيامبر و آل او صلوات مي‌فرستند. 8 نماز خواندن و تلاوت قرآن فردي كه با علم به حقانيت امري بر خلاف آن عمل مي‌نمايد نه تنها موجب نورانيت و قرب افراد نشده موجب كدروت و بُعد او مي‌شود. 9 لزوم پايبندي افراد به ملاكات و مباني مكتب تشيع و حفظ حريم و جايگاه مقدس ائمه اطهار عليهم السلام. 10 ديدگاه نادرست افراد از معناي تقوا و مرادف قرار دادن آن با زهد ظاهري و اعراض از دنيا و نعمات آن.
تبیین اولین مرتبه از مراتب تقوا
توضیحات:
حقيقت معناي تقوا و تصور نادرست افراد از آن. شرح فقره: تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذينَ لا يُريدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقينَ. 1 چرا امام صادق عليه السلام در اين فقره شريفه رعايت و محقق ساختن همه دستورات سابق الذكر خود را اولين مرتبه از مراتب تقوي بيان مي‌كنند. 2 اولين مرتبه از مراتب تقوي عبارتست از اينكه انسان جايگاه خود را در عالم هستي بفهمد و توقعي را كه خداوند متعال در اين عالم از او دارد ادراك كرده تا استعدادات و سرمايه‌هاي وجودي خويش را هباء منثورا تلف كند. 3 مهمترين مسئله قبل از ورود افراد در مسير سير و سلوك اطلاع ايشان از ميزان واقعي همت و استعداد خود براي پيمودن اين مسير مي‌باشد. 4 به چه دليل بر اساس فرمايش پيامبر اكرم صلی اللَه علیه وآله وسلم يك ساعت تفكر كردن از هفتاد سال عبادت كردن بهتر و برتر مي‌باشد. 5 لزوم پرداختن افراد به ذكر تسبيحات حضرت زهرا سلام اللَه عليها بلافاصله پس از اتمام نماز و كلام مرحوم حداد رضوان اللَه عليه در اهميت آن. 6 چگونه انسان مي‌تواند حالات روحاني و معنوي حاصل شده براي خود را حفظ و تداوم بخشد. 7 چگونه عامه و اهل تسنن با اعتقاد بر برتري خلفاء نسبت به اميرالمؤمنين عليه السلام و آل او در تشهد نماز خود بر پيامبر و آل او صلوات مي‌فرستند. 8 نماز خواندن و تلاوت قرآن فردي كه با علم به حقانيت امري بر خلاف آن عمل مي‌نمايد نه تنها موجب نورانيت و قرب افراد نشده موجب كدروت و بُعد او مي‌شود. 9 لزوم پايبندي افراد به ملاكات و مباني مكتب تشيع و حفظ حريم و جايگاه مقدس ائمه اطهار عليهم السلام. 10 ديدگاه نادرست افراد از معناي تقوا و مرادف قرار دادن آن با زهد ظاهري و اعراض از دنيا و نعمات آن.
تبیین اولین مرتبه از مراتب تقوا
10در هر جا ما باید كلام او را فقط تابلو قرار بدهیم، وقتی كلام امام سجاد است نوبت به كلام بنده نمی‌رسد، آقای فلان بالای منبر این حرف را زد، خب این حرف را زد كه زد! آقای فلان اینجا این را گفت. بنده یك همچنین كلام گفتم، شما باید این حرف من را در خانه‌هایتان بزنید، نخیر! بزنید خلاف كردید، اگر آن مطلب مورد نظر شما از میان روایات اهل بیت علیهم السّلام باشد و ما نگوییم به اهل بیت خیانت كردیم، به اهل بیت خیانت كردیم، چرا؟ چون ما دنبال مكتب اهل بیت هستیم، نه شما دنبال بنده، اگر دنبال من باشید همه مشركید. اگر شما كه الآن دارید به مطالب من گوش می‌دهید و این مسائل را در نظر می‌گیرید بخواهید كلام مرا به عنوان لوح و به عنوان یك مطلب مهم بخواهید در منزلتان در دفترتان و در محل كارتان بزنید، اگر این كار را بكنید به ائمه علیه‌السّلام خیانت كردید، چرا؟ چون حرفی را كه من می‌زنم اگر در آن صدق باشد مال آنهاست مال من نیست، من هم مثل شما اگر مثل شما باشیم اگر كلام مال من نیست، چرا فخرش را من بفروشم بر سر شما؟! چرا افتخارش را من بخواهم بكنم، این نمك‌نشناسی نیست؟ این نمك به حرامی نیست؟
شیعه باید كه باشد؟ شیعه باید بداند كه تابع كیست و در چه مكتبی دارد حركت می‌كند و حقیقت را از مجاز تشخیص بدهد، اعتبار را از واقع باید تشخیص بدهد. من و امثال ما همه اعتباریم، همه افراد در دنیا همه اعتبارند، همه ما گذرا هستیم یك روز می‌آییم یك روز می‌رویم، خاك هم می‌ریزند فراموش می‌كنند، تا هفت می‌آید و دو تا هم فاتحه می‌خوانند بعد هم خداحافظ شما، تمام شد. آنكه باقی می‌ماند و مرگ و حیات ندارد، امام رضاست، امام سجاد، امام مجتبی، امام زمان است، اینها هستند كه مرگ و حیات ندارند، ما یك روز می‌آییم و یك روز می‌رویم، خیلی بخواهیم هنر بكنیم حالا ادعائاً یك اسمی از تشیع بر خود بگذاریم و خودمان را دنبال آنها بخواهیم قلمداد بكنیم و همین‌طور بیاییم پایین در مرتبه بعد اگر انسان به یك بزرگی منتسب باشد متوجه باشد كه یك وقتی آن ولی نعمت‌های خود را فراموش نكند، فراموش نكند كه در كجا بوده و این مطالب از كجا آمده، در مقام تظاهر این نكات را در نظر بگیرد. بزرگان، آنهایی كه زحماتی را كشیدند و از این دنیا رفتند، انسان خدایی نكرده نباید آن مسائل را از یاد ببرد و الّا به همان كفران نعمت دچار می‌شود، تفاوتی نمی‌كند.