رعایت زهد و تقوا مطابق اقتضائات نفس در سنین مختلف

افرادی كه در این مسئله هستند، افرادی كه در این‌جور مطالب و در این‌گونه مسائل ارتباط و رفت و آمد دارند اینها بر چند دسته هستند: بعضی می‌آیند در اینجا ـ یا سایر جاهای دیگر، حالا اختصاص به اینجا ندارد بالاخره در هرجایی كه صحبتی هست ـ فقط و فقط مقصود اینها این است كه بیایند براساس تفكرات خودشان بنشینند و ببیند چه مطلبی، چه نقطه ضعفی و چه نقصی و چه جای برخوردی، چیزی وجود دارد همان‌ها را بگیرند و بعد بروند از آن استفاده كنند. اینها تكلیفشان مشخص و وضعیتشان معلوم است. اینكه خارج از این مسئله است؛ یعنی اگر فردی در صحبتی كه می‌كند یك ساعت، دو ساعت اگر هزار تا مطلب صحیح بگوید، آن مطالب صحیح اصلًا در گوش نمی‌رود! اگر یك جا حرفی گفت كه دارای شبهه بود همان مطلب گرفته می‌شود و روی همان مطلب مانور داده می‌شود! این مسئله در خود زمان مرحوم آقا هم وجود داشته است، در خود شاگردان ایشان هم وجود داشته است، بالاتر از این؟! یعنی در شاگردان ایشان كسانی بودند كه وقتی با قضایایی كه از نقطه نظر نفسانی با آن قضایا برخورد داشتند، در مواردی كه از نقطه نظر نفسانی با آن موارد برخورد داشتند، نسبت به آنها هیچ معیاری را مدّ نظر قرار نمی‌دادند الا تخریب، و الا كوبیدن و الا تنقیص و تعییب و همین‌طور با این كیفیت و با این مسئله به مراد و به مقصود خود رسیدن. ها! دیدی این‌طور شد؟! دیدی ما راست می‌گوییم! گاهی اوقات ممكن است انسان در صحبت اشتباهی بكند، كم بكند، زیاد بكند. صدتا مطلب را ندیده بگیرد و اما یك مطلب را بگیرد. این یك مسئله. البته این مسئله ممكن است صور مختلفی داشته باشد، ممكن است خیلی‌ها به خیلی جاها مربوط باشند! و در این‌گونه مطالب كه اصلًا بحثی كه می‌كنیم راجع به این‌گونه افراد نیست، این یك طیف خاصی است.