رعایت زهد و تقوا مطابق اقتضائات نفس در سنین مختلف
11اینها افرادی هستند كه عمرشان را به بطالت میگذرانند! خیلی صاف و رك و پوست كنده بگویم. اگر شخصی به این نیت و به این هدف هست كاری كه میكند كار نوار است، نوار هم همین كار را میكند. شما مطلب خوب بگویید نوار ضبط میكند. مطلب خلاف هم بگویید نوار ضبط میكند. این نوار هیچ ارزشی از خود ندارد الا مجموعهای از مطالب، هیچ ارزشی ندارد. موقع مُردن به اندازه سرسوزنی در رفت و آمد به این مجالس برای آنها حساب باز نمیكنند! چرا؟ چون در مطالبی كه میشنید نسبت به این مطالب، هیچگونه عكسالعملی نشان نمیداد، نسبت به این مطالب هیچگونه برخوردی با خود نمیكرد. نسبت به این مطالب هیچگونه تغییر و تحولی در او بوجود نمیآمد. اگر صد مجلس مثل جلسه عنوان بصری هم بود در همه صدتا شركت میكرد و آخر شب هم، همه یكی بود! بَه بَه بَه! چه آقای خوبی، چه مسائل خوبی، چه حكایات خوبی، چه مطالب خوبی گفت! خیلی حرفهای خوبی زد! درست. آن حرف خوب تا كجا در تو تغییر به وجود آورد؟ همین! فقط حرف خوب! یعنی شما فقط نوار بودید؟! كار خودش را میكند، برنامه خودش را انجام میدهد، هر كاری كه خواست انجام میدهد، به اندازه سرسوزنی تغییر و تحول در همان مدركاتش به وجود نمیآید، همان كیفیت راهش و طریقش و فكرش و روشی كه در زندگی دارد به همان كیفیت عمل میكرد! این هم یك دسته، حالا نسبت به این قضیه بیشتر ما توضیح نمیدهیم، رفقا متوجه هستند!
دسته بعد ـ كه مصیبت در اینجاست ـ افرادی هستند كه همت دارند، نیت دارند و صدق دارند، میخواهند كار انجام بدهند، قدمی بردارند، تغییر و تحولی در خود ایجاد كنند، در این مطلب حرفی نیست.
ولی به واسطه همین مسئله در این مجالس شركت میكنند، به دنبال مطلب میروند. ولی صحبت در این است كه تا چه حد خود را آماده برای انطباق این مطالب با خود و با روش خود میكنند؟ تا چه حد؟ به دنبال هستند، مثل آنها نوار نیستند كه فقط مطالبی بشنوند. خیلیها هستند درسی كه میخوانند فقط برای این است كه یك محفوظاتی داشته باشند تا بروند و به مردم بگویند. روایت امام صادق را كه میخوانند برای این است كه استفادهای از آن بكنند. یك حكایت تاریخی را كه میخوانند برای این است كه در فلان مجلس از آن استفاده بشود، این میشود نوار. كتب مرحوم آقا را كه میخوانند برای این است كه بروند در جلسه خودشان این مطالب را مطرح كنند.

