اصول اساسی راه سیروسلوک

مسئله این‌طور نیست كه انسان بخواهد هر چیزی را به پای خدا بگذارد و با اموری كه خدا مسئولیت آن امور را در اختیار او قرار داده بخواهد شوخی كند. هر چیزی باید در جای خودش باشد. انفاق باید در جای خود باشد آن هم به اندازه، اگر كسی را باید هزار تومان بدهید، هزار و پانصد تومان دادید خلاف است. در رودربایستی گیر كردن خلاف است. اگر انسان بخواهد انفاقی كند و بعد در رودربایستی گیر كند و دو برابر سه برابر بدهد دو برابر را به پایش نمی‌نویسند فقط همان یك برابر را می‌نویسند. می‌گویند می‌خواستی ندهی، به خاطر خدا در رودربایستی گیر كردی یا به خاطر شخصیت خودت؟ اگر به خاطر شخصیت خودت بوده كه مزدت را همان‌جا گرفتی. اگر به خاطر خدا كه خدا رودربایستی ندارد از كیسه چه كسی خرج كردی؟ این سهمش هزار تومان بود و شما برداشتی پنج هزار تومان دادی، چهار هزار تومان از كیسه‌ات رفته و یك قِران هم به تو نمی‌دهیم. هزار تومان به تو می‌دهیم ثواب برای هزار تومان و بس بیشتر نه.

اینكه خدمت شما عرض می‌كنم، اینها مسائل اساسی است؛ یعنی یك سالك باید كار خودش را درست انجام بدهد. با این مسائل سرش كلاه برود نمی‌تواند این كلاه را سر خدا بگذارد؛ چون سر خدا كلاه نمی‌رود، در رودربایستی گیر كردن و خجالت گیر كردن، به خاطر همسایه و غیره بخواهد انسان به پای خدا خرج كند، خدا می‌گوید نه، آن مقداری كه در آن، قصد قربت داشتی، در آن اخلاص داشتی همان مقدار را من برمی‌دارم و بقیه‌اش را خودت انجام دادی.

یك كسی آمده بود سراغ من گفت آقا همسایه‌ها جمع شده‌اند و می‌خواهند اینجا یك حسینیه بسازند، به من گفتند كه شما بیست میلیون بده. گفتم بفرمایید بدهید. گفت می‌توانم از فلان مبلغ حساب كنم؟ گفتم یك قِرانش را نمی‌توانید حساب كنید. گفت اینها همسایه هستند. گفتم از جیب مبارك بپردازید، دویست میلیون هم بدهید دو میلیارد هم بدهید. در رودربایستی همسایه گیر كردی می‌خواهی از آن موردی كه به عنوان تكلیف شرعی خدا برای تو قرار داده است از آنجا مایه بگذاری. اگر بدهی قبول نیست؛ یعنی به اندازه یك قِران ثواب نمی‌دهند علاوه بر اینكه باید آن مبلغ را دوباره بپردازی بی‌زحمت، آن مبلغی هم كه برای حسینیه پرداختی به پایت حساب نمی‌شود چون رودربایستی بوده است.