ضرورت عمل بر طبق دستورات اولیاء الهی و تطبیق آن با مراتب وجودی

راجع به ارتباطات در معاملات، راجع به ارتباط افراد با همسایه، با رفیق با شریك با پدر و با مادر چقدر مسائل بیان كردیم چقدر مطالب بزرگان را نقل كردیم؟ احترام پدر و مادر را چقدر ما گوشزد كردیم؟ آیا صحیح است كه بنده بشنوم فلان شخص به مجرد اینكه پدرش با بعضی از این مسائل موافقت ندارد، خب موافقت ندارد كه ندارد. مگر هر كسی بناست كه سلمان فارسی باشد و بناست كه همه ابوذر غفاری و عمار یاسر و اویس قرن باشند؟! می‌گویند كه آقا قبول ندارد، بعد می‌بینیم آقا جواب سلام نمی‌دهد، ا ا عجب! بدبخت! اگر تو به پدرت احترام نكنی راهت به سوی خدا بسته است. اگر به مادرت احترام نكنی یك سانت نمی‌توانی حركت كنی. مگر من خدمت رفقا نگفتم فلان شخص زمان شاه، پیش مرحوم آقا آمد گفت آقا پدر من یك كمونیست است و دین ندارد، با او چگونه عمل كنم؟ ایشان فرمودند: مانند یك شیعه امیرالمؤمنین باید او را تصور كنی و به او احترام بگذاری. این دستورالعمل یك ولی الهی است، یك عارف این حرف را می‌زند. چرا؟ چون پدر است و پدر را نمی‌شود شوخی گرفت. مادر است، مادر را نمی‌توان شوخی گرفت. حالا مادر و پدر با انسان هر كار می‌خواهند بكنند، اذیت كنند، او خودش می‌داند و خدا، راه این است، اگر می‌خواهی به راه خدا بروی راه این است، بله سایر جاها هم مطالب دیگری‌فرموده‌اند.

وقتی‌كه می‌گویند اطاعت زن از شوهر واجب است؛ یعنی وقتی شوهر حرفی را می‌زند نه در مسائل دینی بلكه در مسائل خانوادگی و تربیتی زن نباید بگوید چرا؟ اگر بگوید چرا، تمام اعمالش هباءاً منثورا شده است. حالا به جای چهارصدتا یونسیه چهل هزارتا بگو! این مشمول آن كلام امام صادق می‌شود، ولا یدع ایامه باطلا، این زن تمام ایامش را به بطالت گذرانده است. هی یونسیه بگو و ذكر بگو و صلوات بفرست، هیچ فایده‌ای ندارد. تا وقتی‌كه شوهرت از دستت راضی باشد. جای دیگر اگر حرفی می‌زنند بفرمایید گوش بدهید. بله بنده هم شنیده‌ام: شوهر به زن دستور داده كه از این شهر مهاجرت كنیم به جای دیگر، رفته‌اند پیش مولا و آقای خودشان، خانم رفته اجازه بگیرد گفته است لازم نیست اطاعت كنید، رجوع به نفست كن و هر چه نفست گفت همان را بكن، این هم هست. ولی این را اولیاء نگفته‌اند، این را امام صادق نگفته است، این حرف حرام است این حكم خلاف است و حرام است و آن كسی كه این حرف را زده باید روز قیامت جواب بدهد.