ضرورت عمل بر طبق دستورات اولیاء الهی و تطبیق آن با مراتب وجودی

مرحوم آقا می‌فرمودند: البته مضمون احادیث هم هست نماز كه می‌خوانید باید خود را قاری و او را مستمع بدانید البته یكی از مراحل است مراحلی كه مربوط به ماست. حالا آن اولیا در چه مرتبه و به چه نحو نماز می‌خواندند آنها حساب و كتاب خاصّ خودشان را دارند قرآن كه می‌خواهید بخوانید باید به نحوی بخوانید كه خود را مخاطب و خدا را القاء كننده این معانی بدانید. وقتی‌كه قرآن را باز می‌كنید باید در همان حال تصور كنید خدا دارد به ما این آیات را نازل می‌كند منتها یك مرتبه نازل كرده در هزار و چهارصد سال پیش بر قلب پیغمبر، قلب و نفس سعی رسول خدا با آن سعه وجودی، همه امت را تا روز قیامت به عنوان تك تك مخاطبین این قرآن در بر گرفته است.

فرض كنید عده‌ای هستند در اداره و در كلاسی یك دستورالعملی می‌آید، می‌گویند این دستورالعمل برای این كلاس و برای این اداره است. رئیس آن اداره همه را جمع می‌كند و دستورالعمل را برای همه می‌خواند. خواننده كیست؟ خواننده كسی است كه دارد پشت بلندگو این را برای افراد می‌خواند. مخاطب كیست؟ تك تك افرادی كه دارند این دستورالعمل را گوش می‌دهند، خواننده فقط آن رئیس است، خواننده معلم و دبیر است، اما مخاطبین به این نامه و دستورالعمل كه سر این ساعت باید سر كار بیایید، این ساعت باید تعطیل كنید، این چند ساعت را باید اشتغال داشته باشید، در امور اداره این قوانین را باید رعایت كنید اینكه دیگر برای آن رئیس نیست، او هم یكی از افرادی است كه مشمول این دستورالعمل خواهد شد، منتها از آنجایی كه نمی‌آیند هزارتا فتوكپی برای هزار كارمند یكی یكی بدهند دست افراد، یك كاغذ می‌دهند به رئیس می‌گویند برای بقیه بخوان، پیغمبر هم همین بوده است، پیغمبر به عنوان مسئول ابلاغ آیات. این روش، روش قرائت اولیای الهی است نه اینكه می‌گویند این آیات مربوط به زمان پیغمبر است و هیچ ارتباطی به ما ندارد. تفاوت را ببینید از كجاست تا كجا! نه آنكه می‌گویند این آیات مشمول به مخاطبین است بالمشافه پس ظهورش برای ما حجیت ندارد! فقط از باب حكایت و از باب نقل قول باید این آیات را خواند. در آن صورت این قرآن می‌شود روزنامه و دیگر این قرآن، قرآن نیست.