ضرورت عمل بر طبق دستورات اولیاء الهی و تطبیق آن با مراتب وجودی

انسان باید با اطرافیان طوری صحبت كند كه كلام او موجب اذیت آنها نشود، رفتار او باید برای افراد دیگر اسوه باشد، نه اینكه بگویند شاگردان آقای فلان را ببین چه كار می‌كنند، نه اینكه بگویند این كسانی كه دنبال فلانی هستند یك راه و روش جداگانه دارند و انگار از عالم دیگر هستند و سرشان را نمی‌توانند بالا كنند، نه آقا! شرط اول سلوك تواضع با مردم است و رعایت اخلاق و تطبیق مطالبی است كه بزرگان گفتند. همان كلامی‌كه امام می‌فرمایند: تازه اینها اولین درجه تقوا است. خیال نكن كاری كردی، تازه اولین قدم است كه برداشتی! احترام افراد، احترام به اسلام و احترام به مسئولین، احترام به‌آنچه را كه شئون اسلام است. وظیفه هر فرد مسلمان و واجب شرعی برای همه افراد است. انسان مطلبی را به ذهنش می‌رسد می‌گوید، نصیحتی هست می‌كند. وَ النَّصِیحَةُ لأَئِمَّةِ المُسلِمِین‌¹ را ما دستور داریم. اما اینكه انسان هر جور و هر تصوری كه به ذهنش می‌آید، هر توهمی‌كه بیاید زبانش هر نوع بگردد، مسئولیت به عهده خودش است و مسئولیت به عهده كس دیگر نیست. مرحوم آقا در زمان حیات خودشان بسیاری از افراد را به خاطر عدم توجه به مطالب ایشان طرد كردند. گفتند آقا برای چه این كار را می‌كنی؟ برای چه این حرف را می‌زنی؟ این كار تو خلاف شرع است و حرام است. گوش نداد، طردش كرد و شوخی هم با كسی نداشت.

مسائلی كه مربوط به امور خانواده است آن مطالب را برای دوستان بیان كردیم، بیشتر بیان كردیم، بیش از آن مقدار ضرورت هم بیان كردیم. چقدر من در این صحبت‌ها و عقدهایی كه انجام می‌شد آنچه را كه برای دوام زندگی و محبت و الفت و انس باشد من چقدر گفتم؟ خسته شدم از بس صحبت كردم و نصیحت كردم. حالا یكی گوش نمی‌دهد، به بنده چه ارتباطی دارد؟ یكی نمی‌خواهد عمل كند، یكی می‌خواهد با نفسش با مسائل برخورد كند، یكی می‌خواهد با انانیت برخورد كند. بعد هم خودش را منتسب می‌كند ما از فلان هستیم و ما از مقربین و متعلقین و متعلقات هستیم و ... این وظیفه خود فرد است.