ضرورت عمل بر طبق دستورات اولیاء الهی و تطبیق آن با مراتب وجودی

عمل كرد به مطلوب می‌رسد. فرموده‌اند اینجا نرسیدی آن دنیا می‌رسی تفاوت ندارد! این مسئله مسلّم و مشاهدات هم آن را تأیید می‌كند. بودند افرادی رفقا و دوستان از این‌عالم به آن عالم رفتند و بعد اظهار كردند تتمه راهی كه ما در آنجا طی نكردیم اینجا طی می‌كنیم و به مقصود هم می‌رسیم. مشاهدات هم این مسئله را تأیید كرده. اما اینكه همان فردا! سلوك كه جوجه بیست و یك روزه نیست! همین‌كه تا انسان یك صفحه قرآن می‌خواند بخواهد فتح باب بشود و دوتا ذكر می‌گوید بخواهد همه عالم و آدم و ملائكه و جن و انس بیایند دست به خدمت بایستند، نخیر آقا جان چنین مسئله‌ای نیست و این خبرها نیست.

از وقتی‌كه انسان پا در سلوك می‌گذارد؛ یعنی چشمش را باید محافظت كند، اگر از چشمت محافظت نكردی در اداره و در كارگاه و خیابان و این طرف و آن طرف، دیگر به بنده نامه ننویسید آقا چرا من خیالاتی شدم! وقتی من می‌گویم زن با مرد نامحرم تماس نگیرد، آن‌وقت تماس می‌گیرند و مبتلا می‌شوند، به بنده نامه می‌دهند. وقتی من می‌گویم كه باید طبق این دستور عمل كرد، خلافش عمل می‌شود و می‌آیند سراغ ما. حالا می‌آیی؟ حالا باید آمد؟! وقتی من می‌گویم نباید غشّ در معامله بشود، وقتی من می‌گویم باید حقّ مظلوم ادا شود، وقتی من می‌گویم رعایت حقوق باید بشود، وقتی‌كه من می‌گویم در كارهای دیگران دخالت نكنید، وقتی من می‌گویم پا از حد خود بیرون نگذارید، می‌روند و انجام می‌دهند و خرابكاری می‌شود و می‌گویند آقا به دادمان برس! نه آقا بنده به داد كسی نمی‌رسم، هر كسی در اینجا مسئولیت رفتار و كلام و افكار و گفتار خودش را دارد، خودش باید جوابگو باشد. همان‌طوری كه بنده مسئولیت مطالبی را كه می‌گویم، كارهایی كه انجام می‌دهم تا به حال و تا به الان به دوش یك نفر از رفقا نینداختم همین‌طور توقع دارم كه رفقا و دوستان در اعمالشان و گفتارشان و در كردارشان آن‌طور مواظب باشند و آن‌طور صحیح عمل كنند، آن‌طور رعایت جهات را بنمایند تا نیاز به مراجعه و درخواست و تقاضا نباشد. آقا خرابكاری كردیم بیا درست كن! نه آقا! ما چطور روی منافع خودمان خیلی خوب حساب می‌كنیم اما وقتی به چیزهای دیگر می‌رسد هرطوری شد، شد. مسائل این‌طور نیست.