ضرورت عمل بر طبق دستورات اولیاء الهی و تطبیق آن با مراتب وجودی

خواندن این مطالب و تأمل در این مطالب به نفع ماست. نگذاریم رفقا یك روزی بیاید و دست حسرت بر سر بزنیم و بگوییم ما از این مطالب عقب بودیم، تا دیر نشده اینها را مطالعه كنیم و به كار ببندیم. وقتی‌كه یك پاراگراف می‌خوانیم فكر كنیم. من شب‌ها تا مطالعه نكنم خوابم نمی‌برد، از همان سابق، حتماً باید یك كتاب كنارم باشد و مطالعه كنم تا خوابم ببرد، این كتاب‌های مرحوم آقا كنارم است گاهی اوقات روح مجرد است و گاهی توحید علمی و عینی است. می‌نشینم و فكر می‌كنم مطلبی به نظرم می‌رسد، مطلبی در حاشیه‌اش می‌نویسم. گاهی اتفاق می‌افتد یك پاراگراف سه چهار خطی را مطالعه می‌كنم و نیم ساعت به فكر می‌روم، نیم ساعت راجع به این قضیه فكر می‌كنم تا بعدا متوجه می‌شوم كه ... یعنی خوابم می‌برد دیگر.

همین‌طوری نمی‌شود آمد و به نحوی، به عنوان تبرّك این كتاب‌ها را در طاقچه بگذارد. دیگر این كتاب‌ها از قرآن كه بالاتر نیست. انسان باید این كتاب‌ها را مطالعه كند و به كار ببندد. به صرف اینكه در وضعیتی هست و اینها، نه آقا جان این‌طور نیست. همه ما هر كدام از دیگری احتیاجمان و نیازمان به این مطالب بیشتر است. هر كدام از افرادی كه اینجا نشسته‌اند از جمله خود بنده بنده این مطلب را كه می‌گویم نه از باب تواضع است، من اهل تواضع نیستم، راست می‌گویم، شاید هم علتش این است كه آنچه را كه من شاید ادراك بكنم یك مقداری با تجربه‌ای كه دارم بیشتر باشد و هر كسی نسبت به ادراك بیشترش، طبعاً تعهد و مسئولیت بیشتری احساس می‌كند، یعنی مسئله مسئله شوخی نیست، خود بنده هم همینم هیچ‌كدام از ما بی‌نیاز نیستیم از مطالبی كه در اینجا هست، مطالبی كه بیان می‌شود و گفته می‌شود. اینها را انسان باید هی در ذهنش بیاورد تا اینكه فراموش نشود، مسئله به نسیان سپرده نشود.