
انحراف بعد از پیامبر اکرم بهواسطۀ عدم ادراک عقلانی حقیقت آن حضرت
انحراف بعد از پیامبر اکرم بهواسطۀ عدم ادراک عقلانی حقیقت آن حضرت
2أعوذباللَه من الشيطان الرجيم
بسم اللَه الرحمن الرحيم
وصلّى اللَه على سيّدنا و نبيّنا أبى القاسم محمّد
وعلى آله الطّيّبين الطّاهرين و اللعنة على أعدائهم أجمعين
امام صادق علیهالسّلام به «عنوان» میفرمایند: وَ لَا یدَعُ أَیامَهُ بَاطِلًا كسی كه راه خدا را طی میكند و میخواهد استعدادهای خود را به فعلیت برساند بنابراین نباید روزگارش را به بطالت بگذراند.
تا حدودی در اطراف این مسئله صحبت شد و عرض شد منظور و مقصود، پرداختن به گناه و محرّمات نیست؛ زیرا محرّمات و گناهان انسان را از راه خدا دور میكند. به قول مرحوم آقای انصاری رضوان اللَه علیه ایشان میفرمودند چگونه سالك ادعای حركت به سوی خدا میكند درحالتیكه فعل حرام انجام بدهد، این دو با هم در تعارض است. پس شرط اولیه سلوك و حركت در راه خدا دقیقاً انجام واجبات و ترك محرّمات است. این شرط اول است. كسی كه این كار را انجام نمیدهد اصلًا خود را به زحمت نیندازد و بیخود ادعای طریق و مسیر الی اللَه را نكند؛ چون هیچ نتیجهای بر اعمال خیر او با وجود عمل حرام مترتب نمیشود. مرحوم آقا رضواناللَهعلیه میفرمودند كسی كه چهل روز مداومت داشته باشد بر امور سلوكیه و انجام اموری كه برای حركت، بزرگان ذكر كردهاند به واسطه یك گناه تمام آن چهل روز هَباءً مَنْثُوراً الفرقان، ٢٣ خواهد شد.
بنابراین همانطوری كه راجع به این مسئله صحبت شد بحث در امور حرام نیست، بلكه در اتلاف وقت است. انسان وقت خود را به امور بیهوده و آنچه كه برای حركت او مفید نیست بگذراند. این مسئله باید در اطرافش صحبت بشود كه تا حدودی راجع به این مطلب عرائضی خدمت رفقا عرض شد.
صحبت به اینجا رسید كه انسان از آنجایی كه تابع احساسات است و از قوای عقلی خود كمتر بهره میگیرد در ارتباطات خود بیشتر توجه به احساس دارد، حتی در مورد عبادات و اطاعت از پروردگار بیشتر به دنبال امور احساسی میگردد؛ میخواهد روضه امام حسین برود ذكر مصیبت سیدالشّهدا را گوش كند، در خیابان كه حركت میكند میبیند هر هیئتی كه بزرگتر است و چراغانی بیشتری دارد و صدای منبریش با بلندگو تا چند تا محله میرود كه كار حرامی است آنجا میرود و در روضه شركت میكند. بلند كردن صدای بلندگو حرام است در صورتی كه در همسایگی انسان مریضی باشد، بیماری باشد افرادی باشد كه اینها نمیتوانند صدای بلند را بشنوند، تأثیر بگذارد، فرقی نمیكند چه برنامهچهارشنبهسوری كه آن روز خدمت رفقا عرض شد كه این از فرهنگ یك قوم وحشی فقط میتواند نشأت بگیرد نه افراد مسلمانی كه این همه رسول خدا راجع به رعایت مردم و حفظ امنیت روحی و روانی مردم و رعایت امور همسایگان و عدم ایذاء به همنوعان، تأكید فرمودهاند فرقی نمیكند. اگر در شب یك واعظی از بلندگوی مسجد صدا را بلند كند به نحوی كه موجب اذیت همسایگان بشود این حرام است. حالا میخواهد در آن موسیقی زده بشود كه حرام است یا میخواهد در آن اسم خدا و پیغمبر و امام باشد هر دو حرام است. حرام، حرام است. مسجد و حسینیه نباید موجب ایذاء دیگران بشود باید در محدوده خودِ افرادِ حاضرین در آن مكان، صدا باید صدای مناسبی باشد زیبا باشد و از كیفیت بسیار خوب و بالا، هرچه انسان میتواند بهره بگیرد ایراد ندارد. اذیت و آزار مردم حتی به یك طفل شیرخوار كه از سروصدای یك بلندگوی مسجد و حسینیه از خواب بپرد، به همان اندازه، متصدیان عمل حرام انجام دادهاند.
