مرتب سازی:
نحوۀ حفظ و تداوم بخشیدن به حالات معنوی
6اینهایی كه میخواهم خدمتتان عرض كنم مقدمه است برای آن مرتبه بعد كه میخواهم به آن برسیم. پس، از نقطه نظر ظاهر همانطوری كه ما باید بر طبق دستورات شرع، وضعیت و كارها و اعمال خود را منطبق كنیم كه بتوانیم بهتر و بیشتر به صحت و سلامتی و عافیت ظاهر برسیم همینطور از نقطه نظر باطن نیز اگر به این نحوه عمل، خدشهای وارد بشود و تغییر و تحولی پیدا بشود قطعاً تأثیرگذار خواهد بود؛ به جای استراحت در شب ما بینالطلوعین بخوابیم این خدشه وارد میكند، به هم میریزد همه چیز را.
خودم شنیدم از مرحوم آقای حداد رضوان اللَه علیه كه به مرحوم آقا میفرمودند حتی اطفال خردسالتان را در بینالطلوعین بیدار كنید از هنگام طلوع فجر دیگر بیدار كنید.1 این حرف حرف یك فرد عادی كه نیست حرف شخصی است كه به سرّ عالم تكوین رسیده است. دیگر پزشك نیست كه حالا امروز كتاب عوض بشود تمام نظریهها تغییر پیدا كند و براساس علوم تجربی نظر بدهد. چقدر آرا در طب فرق كرده است؟ هر چند سال یكدفعه یك آرا كنار ریخته میشود یك آرای جدیدی میآید. چارهای هم نیست باید هم اینطور باشد. چون علوم بشر علوم تجربی است ولی اولیای خدا كه براساس علوم تجربی صحبت نمیكنند آنها به حقیقت و سرّ عالم رسیدهاند ولو اینكه حالا بگویند كه نه اینطور نیست. خُب نیست نكنید، عمل كنید. صد سال بعد میگویند ای داد بیداد اشتباه كردیم. این ای داد و بیداد را بعداً نگو از اول گوش بده. یا در مورد كیفیت استراحت كیفیت غذاها و كیفیت ارتباطات، اینها مسائلی است كه بعدا خواهد آمد و انشاءاللَه به طور مشروح راجع به این مسائل صحبت خواهد شد.
مطلب اینقدر دقیق است كه میفرمایند اطفال را هم حتی بیدار نگه دارید زیرا رزق معنوی انسان در بینالطلوعین نازل میشود2 این میشود ان لدهركم نفحات. آن رزق معنوی كه باید از عالم بالا تنازل كند و بیاید و در نفس قرار بگیرد نمیشود كه آن رزق در همان بالا بایستد. شما این غذایی را كه میخواهید ببرید منزل رفیقتان اگر بیایید بگویید كه من از منزل حركت میكنم میآیم سر كوچه میایستم، این هیچ وقت به دست رفیق نمیرسد، غذا وقتی به دست رفیق میرسد كه بیایید خیابان را طی كنید كوچهها را طی كنید برسید دم منزل در بزنید، اگرصد سال هم پشت در بایستید باز این غذا و هدیه به رفیق نمیرسد وقتیكه در زدید آمد در را باز كرد میگویید بفرما. این رزق معنوی كه از آن عالم تنازل میكند برای هر فردی حصه و سهمیه خاصی است با سلسله علل آن سهمیه تعیین میشود، چه مسائلی در این راستا انجام میگیرد فقط خدا میداند. كم و زیاد شدنش، شدت و ضعفش و نحوه آن پایین آمدن و آن قضای الهی در قالب قَدَر شكل گرفتن و ارتباط این مسئله با كارهایی كه ما انجام میدهم در طول روز، در شب، ارتباطمان با افراد، آیا شب نماز خواندیم یا نخواندیم؟ آیا شب غیبت كردیم یا نكردیم؟ آیا شبی را به اطاعت خدا گذراندیم یا به معصیت خدا گذراندیم؟ تمام اینها در آن مقداری كه بینالطلوعین میآید تأثیر میگذارد این میشود رزق برای فردا.
- روح مجرد، ص ١٣٩.
- وسائلالشيعه، ج ٦، ص ٤٩٩: «علىّ بنِ الحُسَينِ عليهالسّلام فى حديثٍ قالَ:" لا تَنامَنَّ قَبلَ طلوعِ الشَّمسِ فَإنّى أکرَهُها لَک؛ إنَّ اللهَ يقَسِّمُ فى ذَلِک الوَقتِ أرزاقَ العِبادِ و عَلى أيدينا يجريها."» «هرگز پيش از طلوع آفتاب مخواب که من اين کار را برايت مکروه مىدانم؛ بهتحقيق که خداوند در آن هنگام روزىِ بندگان را تقسيم مىکند و به دست ما اهلبيت آن تقدير را اجرا مىنمايد.»