نحوۀ حفظ و تداوم بخشیدن به حالات معنوی

راجع به این مسئله آن‌طوری كه متداول و متعارف است فرمودند كه مقصود از این نفحاتی كه در ایام دهر می‌آید ماه‌ها و یا روزها و شب‌هایی است به خصوص، كه عنایت پروردگار در آن ماه‌ها یا در آن شب‌ها و لیالی تفاوتی با سایر ایام دارد. مثلا ماه رجب چقدر تأكید شده، ماه رمضان چقدر اینها آثاری دارد و یا راجع به دهه ذی‌الحجه و حتی ماه ذی‌القعده ـ كه در پیش داریم ـ تأكید خاصی شده. در شب‌ها، شب جمعه شب‌های قدر راجع به او روایاتی آمده. این یك معنایی است كه نسبت به خصوصیت آن لیالی و ماه‌ها بیان شده و بی‌جهت هم نیست طبعاً انسان آثار این زمان‌ها را یا حتی امكنه را مكان‌های به خصوص را، آثارش را درك می‌كند می‌فهمد؛ در خود مكان این آثار پیداست جایی كه معصیت است وقتی‌كه انسان برود احساس می‌كند كه قلبش گرفت. جایی كه در آن عبادت است انسان احساس می‌كند كه روحش باز شده است. مكان‌هایی كه در آن مكان‌ها معصیت انجام می‌گیرد همین‌كه انسان وارد آن مكان می‌شود تغییر را در حال خود احساس می‌كند مگر اینكه فردی باشد كه چندان نسبت به این مطالب اطلاعی نداشته باشد. صحبت با افراد خیلی عجیب است.

مرحوم قاضی می‌فرمودند وقتی‌كه می‌خواهید حالی پیدا كنید در منزلتان حتی در یك منزل ممكن است خود اتاق‌ها با همدیگر تفاوت داشته باشند؛ در یك اتاق انسان حال توجه بیشتری دارد و در یك اتاق كمتر دارد می‌گویند اتاقتان را عوض كنید بروید در یك جای دیگر. یا اینكه ممكن است زمین آن منزل شبهه‌ناك باشد یا مشكلی در او باشد كه اثر مستقیم بر ملكوت آن منزل و مكان قرار بدهد و از آنجا كه توجه انسان عبارت است از اتصال انسان با ملكوت، این دو ملكوت با هم در تعارض قرار می‌گیرند و انسان نمی‌تواند به آن صفای ملكوتی خودش برسد. این یك مسئله‌ای است خیلی روشن و شاید برای همه افراد اتفاق افتاده.