خسران زدهترین فرد در طریق سیروسلوک
2أعوذباللَه من الشيطان الرجيم
بسم اللَه الرحمن الرحيم
وصلّى اللَه على سيّدنا و نبيّنا أبى القاسم محمّد
وعلى آله الطّيّبين الطّاهرين و اللعنة على أعدائهم أجمعين
امام صادق علیهالسّلام در حدیث شریف «عنوان بصری» میفرمایند: وَ لَا یدَعُ أَیامَهُ بَاطِلًا؛ وقتیكه خداوند فردی را موفق كرد به مقام عبودیت: اینكه همه امور را از خدا ببیند و به خود نسبت ندهد و اسباب را متوجه مسبب الاسباب بكند و نظرش را نسبت به حوادث و مسائل دنیوی، نظر اهل دنیا و اهل ماده نكند و به مسائل، به دیده توحید و استناد همه امور به پروردگار نگاه كند و فلاح را از او بخواهد نه از اهل دنیا و روابط، و سعادت را در توسل به پروردگار بجوید نه از اهل كثرات و توغل و توهمات. اتكا در امور بر ذات پروردگار بكند نه بر سلاسل و روابط موجوده و متوهمه و متخیله در این عالم اعتبار، همانطوری كه سایر افراد و مردم در روابط خود به دنبال استناد و توسل به كثرتها و به اهل دنیا در هر شكل و قالبی، قالب فرق میكند ولی واقعیت و حقیقت یكی است به آنها توجه میكنند و نظام خود را به خدای متعال بسپرد و تدبیر امور خود را به او بسپرد، این شخص موفق خواهد شد كه به مرحله عبودیت برسد و دست شیطان را از حیطه وجودی خودش كوتاه گرداند. از جمله آثار و نتایج این مرتبه این است كه نباید ایام خود را به باطل بگذراند.
این عبارت همانطوری كه در جلسات گذشته خدمت رفقا عرض شد، دارای مراتبی از حقیقت و واقعیت است كه هر شخص بر طبق همان مرتبه خود باید این كلام امام علیهالسّلام را در وجود خود و در اعمال و رفتار خود و بالاتر بگوییم در نیات خود متحقق كند و خود را مصداق برای این مسئله قرار بدهد. منظور از بطالت چیست؟ اینكه امام صادق علیهالسّلام میفرمایند: ایام خود را به بطالت نباید بگذارند، مقصود چیست؟

