اختصاص اربعین به سید الشهداء علیه السلام

یا مثل مطالبی كه مرحوم آقا می‌فرمودند. می‌فرمودند كه: مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَه فَإِنَّ أَجَلَ اللَه لَآتٍ‌ العنكبوت، ٥ كسی كه به دنبال لقاء پروردگار است، بداند كه آن مدت سر خواهد رسید. خب افراد می‌گویند كه خدا كه قابل رؤیت نیست، خدا كه قابل زیارت نیست، پس بنابراین ما اصلًا لقاء اللَه نداریم و دیدن خدا نداریم و این مطالبی كه دراویش و صوفی‌ها و عرفا و اینها می‌گویند، این مطالب اصل ندارد. مقصود از لقاء پروردگار، لقاء نعمت‌های الهی است برای كسی كه می‌خواهد نعمت‌های الهی را ببینید در بهشت و امثال ذلك. نه! اینها همه غلط است. آیه‌ «مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَه» است و آیه قرآن با كسی شوخی ندارد؛ خدا می‌تواند بگوید «من كان‌يرجوا لقاء نعم اللَه» ولی نگفته نعمت‌های خدا. دارد «مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَه»، خود خدا.

در این آیه می‌فرماید: «ذلِكَ بِأَنَّ اللَه هُوَ الْحَقُّ»؛ حق خداست. یعنی در عالم وجود حق عبارت است از پروردگار، واقع عبارت است از ذات پروردگار. ما حق نیستیم؛ زن حق نیست؛ شوهر حق نیست؛ فرزند حق نیست؛ پدر حق نیست؛ مادر حق نیست؛ شریك حق نیست؛ باغ حق نیست؛ عقار حق نیست؛ منصب حق نیست؛ مال حق نیست؛ هیچ كدام اینها حق نیست. آنچه كه حق است‌ «ذلِكَ بِأَنَّ اللَه هُوَ الْحَقُّ»! حق فقط خداست.

خب باطل چیست؟ برای ما باطل را خدا روشن می‌كند. وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ‌ الحج، ٦٢ هر چه غیر از خدا را بخوانی، آن باطل است، هر چه غیر از خدا. به دنبال غیر خدا باشید، آن می‌شود باطل. به دنبال غیر او بگردید، آن می‌شود باطل. به دنبال غیر او ذهن را ببرید، آن می‌شود باطل. توجه را به غیر او منصرف كنید، آن می‌شود باطل. یك ثانیه فرق است. در یك ثانیه انسان عجیب است‌ها از حق می‌افتد به باطل و از باطل می‌افتد به حق. فكر می‌كند، درست فكر می‌كند، درست فكر می‌كند، یك مرتبه در یك ثانیه.