
دیدگاه اهل معرفت نسبت به نهضت سید الشهداء علیه السلام، و نقد سایر دیدگاهها
دیدگاه اهل معرفت نسبت به نهضت سید الشهداء علیه السلام، و نقد سایر دیدگاهها
20ای مگس عرصهی سیمرغ نه جولانگه توست *** عرض خود میبری و زحمت ما میداری1 مگس كه نمیتواند در توهم خود جایگاه عنقا را بگنجاند و در آن افق پرواز كند، آن هم خیال میكند عنقا مثل خودش اینقدر است.
این است كه مجالس سیدالشهداء را باید مجالس تنبه قرار داد، مجالس فهم قرار داد، مجالس تذكر قرار داد، هدف آن حضرت باید در این مجالس روشن بشود و بیان بشود و آزادی در قبال ابناء بنیآدم و عبودیت در قبال خدا باید به عنوان مكتب سیدالشهداء روشن بشود. وقتیكه شد، آنوقت انسان كمكم احساس میكند كه چقدر نزدیك شده است، چقدر وضعیتش فرق كرده است، چقدر عوض شده است، نسبت به افراد و نسبت به زمان و نسبت به اجتماع چه حالتی دارد، در تصمیمگیریهای خود نسبت به قضایا چگونه تصمیمگیری میكند.
سیدالشهداء آنوقت میشود یك فردی كه جامع همهی اوصاف و كمالات ائمه و چهارده معصوم است. چهارده معصومی كه در هر زمانی یك نمود و یك ظهور از حقیقت ولایت و امامت را ابراز كردند و اظهار كردند. آنوقت دیگر ما به سیدالشهداء فقط به عنوان مواجه با یزید نگاه نمیكنیم. سیدالشهداء را میبینیم در وقتیكه امام سجاد علیهالسّلام دارد با یزید بیعت میكند. وقتیكه لشگر یزید آمدند در مدینه سراغ امام سجاد و گفتند بیعت میكنی یا نه؟ حضرت فرمود: اگر نكنم؟ آن فرمانده گفت: تو و تمام اهل بیتت را همه را، دستور داریم به قتل برسانیم. حضرت در آنجا بیعت كردند و در تاریخ نوشته شده است. بعضیها میگویند ما این حرف را قبول نداریم. قبول ندارید؟! پس بیعت امام صادق علیهالسّلام با منصور دوانقی را چه میگویید! كلمات موسی بن جعفر با هارون را چه میگویید! آنها را هم قبول ندارید!
سیدالشهداء را در مجلس امام صادق علیهالسّلام باید ما نگاه كنیم كه نشسته و در حكومت منصور دوانقی به جای فحش دادن و تهیه شمشیر و تیر و حركت كردن به سوی بغداد، دارد شاگردانش را به سلاح علم و به سلاح فقه و حكمت مسلح میكند، ما باید سیدالشهداء را در این قالب ببینیم. سیدالشهداء را در قالب موسی بن جعفر باید ملاحظه كنیم؛ در قالب امام رضا؛ در قالب امام هادی؛ در قالب امام مجتبی علیهالسّلام كه با معاویه صلح كرد. همین سیدالشهداء مگر ده سال معاهدهی برادرش حضرت مجتبی را گرامی نداشت و در كنار معاویه در مدینه مگر زندگی نكرد. لشگر تهیه كرد؟ حمله كرد؟ یا نه نشسته بود امامتش را میكرد و به بیان مسائل میپرداخت. این سیدالشهداء میشود برای ما سیدالشهداء! امّا اگر بخواهیم فقط سیدالشهداء را در قالب روز عاشورا و مقابلهی با یزید نگاه كنیم، هم عرض خود بردیم و هم زحمت دیگران را داشتیم.
- ديوان حافظ، غزليات، غزل شماره ٤٤٩
