عزت سالکی که در مسیر توحید حرکت می کند

یك وقت امام علیه السّلام می‌فرمایند كه ولایطْلُبُ ما یصْرِفُهُ عَنِ اللَه تَعالی عِزّاً و عُلُواً، آن چیزی كه او را از خدا باز می‌دارد به دنبال او نرود. این یك عبارت است و مطلبی درست است، هر چیزی كه انسان را از خدا باز بدارد آنچه از مسائل دنیوی كه انسان را از خدا باز می‌دارد بدنبال او نرود. اگر احساس كند مقام او را باز می‌دارد نباید به دنبال او برود، اگر احساس كند مال او را از خدا باز می‌دارد به دنبال كسب مال نباید برود. در روایات هم راجع به این مسئله زیاد است، اگر احساس می‌كند كه بعضی از ارتباطات او را باز می‌دارد نباید برود، اگر احساس می‌كند كه ممكن است وصلتی انجام بگیرد كه آن وصلت او را از خدا باز بدارد نباید این كار را بكند. مگر ما در روایات نداریم إِتَقُوا خَضراءٌ الدِّمن؛¹ از آن گل‌های هرزه بپرهیزید، به حضرت عرض كردند گلهای هرزه چیست؟ پیغمبراكرم فرمودند گل‌های هرزه عبارت از زنانی هستند كه ظاهری زیبا دارند اما در محیط تربیتی فاسدی قرار گرفتند، بپرهیزید. چرا؟ چون هم دنیای انسان را از بین می‌برند و هم آخرت انسان را و انسان را نابود می‌كند و انسان زندگی را برای چه می‌خواهد؟ انسان زندگی را برای كمالش می‌خواهد، آن زندگی و آن وصلتی كه او را به سقوط بكشاند هزار سال می‌خواهد نباشد، هزار سال می‌خواهد نباشد.

هر چیزی كه انسان را از خدا باز بدارد انسان باید پرهیز كند، این یك مطلب درست است ولی حضرت در اینجا عبارت را به نحو دیگری می فرمایند: و لایطلُبُ ما عِندَ النّاس از آنچه را كه در پیش مردم است، از آن موقعیت‌هایی كه آن موقعیت‌ها را سایر مردم دارند، آن موقعیت‌ها را به خاطر عزّت و به خاطر استعلا نخواهد، به خاطر بزرگ‌طلبی نخواهد، پس معلوم است اینها ممكن است چیزهای مفیدی باشد و در دست آنها هست، امّا اینكه نگاه به آنها می‌كند این طلبی كه در او پیدا می‌شود این طلب، طلب صحیحی نیست، چون نظر، نظر صحیحی نیست. اگر یك وقت یك شخصی علم داشته باشد چه اشكالی دارد انسان بگوید خدایا از علم او هم‌به من هم بده.