مرتب سازی:
اختصاص حقیقت عزت و علو به پروردگار متعال
5آن احساس اعتلایی كه ... تابهحال در آن اتاق بود، همینكه اتاق عوض میشود و میآید به یك اتاق دیگر اتاق است دیگر، این در را باز میكنی وارد یك در دیگر میشود، فقط دو متر اختلاف است آن حالی كه در آنجا فخر و عزّت و استعلاء و بزرگ بینی و با چشم دیگر نگاه كردن بود، یكدفعه تبدیل میشود به ذلّت و سرپایین انداختن و ببخشید و معذرت میخواهم و بزرگی ازخودتان است و لطف بفرمایید وغلط كردیم! و این حرفها. هردوی اینها اعتباری است دیگر، هم آن غلط است هم این. مؤمن در هر دو جا یكی است، مؤمن یك دیدگاه را در این اتاق و این اتاق دارد.
وقتی با زیر دستش صحبت میكند به همان حال به او توجه میكند توجه كنید رفقا خیلی مسئله دقیق است ما همه میگوییم اینطوریم، ما همه میگوییم برایمان فرق نمیكند، نه، خودتان را آزمایش كنید در محل كارتان خودتان را بیازمایید، این مطالبی كه من خدمت دوستان عرض میكنم اینها را در زندگی و در محیط خارج محك بزنند و ما باید با این مطالب خودمان را چرخش بدهیم و ببینیم واقعاً اینطور هستیم یا نه؟ میگوییم بله اینطور است و امام زمان اینطور فرمودند و امام صادق هم اینطور به عنوان بصری فرمودند، انشاءاللَه ما از پیروان هستیم. خب این در كتاب هم بوده! بنده هم این مطالب را میدانستم ولی وقتیكه خودم درارتباط با افرادی كه با آنها مرتبط هستم، با افرادی كه میبینم آنها به بنده نیازدارند، با آنها میسنجم و با افرادی كه من به آنها نیاز دارم آنموقع معلوم میشود چقدر این فقره شریفه و مباركه كلام امام صادق علیهالسّلام در من اثر گذاشته و چقدر خودم را با این مسئله منطبق كردم، نه در جلسه عنوان بصری و نشستن و این مطالب را توجه كردن!
آن ارزشی كه در هر دو یكی است آن می شود ارزش واقعی. اگر دیدید با آن كارمند و افرادی كه در زیردست هستند در كیفیت نگاهتان، در كیفیت سخن گفتنتان، در كیفیت برخوردتان، نه از نقطه نظر تكلیفی؛ گاهی اوقات ممكن است انسان به كارمند تندی هم بكند اگر تندی نكند كار انجام نمیدهد، سوء استفادهمیكند همه افراد كه در یك فرهنگ متعادل قرار ندارند، همه افراد كه از یك سطح فكری سالم برخوردار نیستند، نخیر، در مقام تربیت و تعلیم یك فردی كه مدیر و مسئول است باید قاطعانه عملكند، در این هیچ شكی نیست، نكند تمام دستگاه از بینمیرود، تمام برنامهریزی خراب میشود. ولی صحبت در این است ما در نفس خود چگونه به مسئله مینگریم، آیا به عنوان یك مدیر مینگریم یا به عنوان یك بنده مثل سایر بندگان الهی؟! به چه كیفیت نگاه میكنیم؟!