دلایل خستگی و عدم توجه در عبادت
6پیوسته بُوَد ملائک علّیین *** پروانۀ شمع روضۀ خلد آیین بعد خطاب به شاه عباس میکند و میگوید: مقراضت را آهسته بزن! شعر دوّمش این است:
مقراض به احتیاطْ زن ای خادم *** ترسم بِبُری شهپر جبریل امین1 میگوید: در تمام این حرم، ملائکه هستند و ممکن است نزدیک این چراغها خود جبرئیل باشد! مواظب باش و این مقراضت را آهسته بزن که شهپر جبریل بریده نشود! البته استعاره است، شهپر جبریل امین که مثل پرهای مرغ نیست که با قیچی بریده شود؛ ولی تشبیه و استعارۀ لطیفی کرده است.
خلاصه، ما را موفّق کن که بیاییم در این حرمها و استفاده کنیم! و واقعاً عجیب است! این حرمها زنده میکند! مثل آب کُر که چطور انسان با تمام آلودگیها درونش میرود و انسان را پاک میکند و از آن بیرون میآید، استفاده از این حرمها هم همینطور است.
لزوم حفظ حرمت و گرامی داشتن مشاهد شریفه و مواقف کریمه
و لا تُخلِنی یا رَبِّ مِن تِلکَ المَشاهِدِ؛ «پروردگارا مرا از این مشاهد شریفه و مواقف کریمه خالی نگذار!»
موقِف، موقف کریمی است؛ یعنی محل، محلّ خیلی عالیای است! انسان وقتی موفّق میشود که به این مشاهد برود، موقف خود را باید خیلی گرامی بشمارد؛ موقف، موقف خیلی مهمی است! موقف کریم: یعنی یک موقعیّتی برای انسان پیدا شده است که دیگر پیدا نمیشود. انسان جایی برود که هرچه بخواهد به او بدهند، و گناهانش را بیامرزند و از زلاّت و لغزشهای او بگذرند، و او را بهواسطۀ ورود در این مشاهد از همۀ آلودگیها پاک کنند، و دعایش را مستجاب کنند، و علاوه بر آن، در محضر امام و در جایی که روح امام و نفس امام در آنجا تعلّقش بیشتر است؛ پس معلوم است که این موقف، موقف کریمی است. و لذا میفرماید: «مرا از این مشاهد شریفه و مواقف کریمه خالی نبین و خالی نگذار! همیشه من همین جاها باشم!»
اللَهمّ تُب عَلَیَّ حَتّیٰ لا أعصِیَکَ؛ «خدایا، توبۀ مرا بپذیر! طوری توبۀ مرا بپذیر که دیگر من گناه تو را بجا نیاورم!»
- مفاتیح الجنان، «باب کیفیّت زیارت حضرت علیّ بن موسی الرّضا علیه آلاف التّحیة و الثناء»، ص ٧٦٥.

