چیستی حقیقت عزت و علو

اینها چیست؟ اینجا خدا می‌گوید عزت برای من است، عزت یعنی چه؟ جناب آقای كذا، جناب آقایی كه یك همچنین موقعیت و وضعیتی بودی، كجا رفت؟ آن علوم كجا رفت؟ الان تو در یك وضعیتی هستی كه یك بچه یكساله بر تو ترجیح دارد، بچه یكساله می‌فهمد، بچه یكساله می‌رود توی اتاق خودش، بچه یكساله می‌رود غذایش را می‌خورد، الان به اندازه بچه یكساله مشاعر نداری و باید دستت را گرفت از خانه كه در می‌آیی گم نكنی، آدرس را عوضی نروی! اینجاست كه می‌گوید: وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌ عزت مال من است. آن هزار و پانصد شاگردی كه پانصد تایش هم می‌گویند مجتهد بود كجا رفتند؟ اینهایی كه می‌نشستند پای درس شما و از این جولان فكری شما همه به اعجاب می‌افتادند، كو؟ الان یكی باید دستت را بگیرد به حرم كه می‌روی اشتباه نروی برنگردی!

ای كاش ما در همین دنیا به این مسئله می‌رسیدیم در همان موقع كه این موقعیت را داشتیم متوجه این می‌شدیم، ولی عجیب است كه دنیا می‌آید و غفلت انسان را می‌گیرد. در آن موقع انسان به جمعیت نگاه می‌كند، انسان به موقعیت نگاه می‌كند، انسان به این علوم نگاه می‌كند، می‌گوید مگر می‌شود این علوم یك موقع از ما سلب بشود؟! مگر می‌شود این علوم را یك وقت نداشته باشد؟ مگر می‌شود اینهایی كه بدست آوردیم یك روز از دست بدهیم؟ مگر می‌شود؟ خدا هم كه خوب بلد است یواش یواش استدراج. كم‌كم، كم‌كم، كم‌كم سلول‌های مغزی فرسوده می‌شود آن جذب مواد را كم‌كم نمی‌تواند به خود بگیرد، آن قابلیتش را كم‌كم از دست می‌دهد می‌شود نصف، می‌شود ثلث، می‌شود ربع، هان! مرتب كم می‌شود تا وقتی به یك جا می‌رسد اصلًا نمی‌تواند به مركز اعصاب امر و نهی كند تمام شد، مسئله دیگر تمام شد.

لذا خدای متعال می‌فرماید: عزت اختصاص به من دارد و علو هم اختصاص به من دارد هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ الحج، ٦٢ علی اوست، بالا بلند مرتبه اوست، بلند مرتبه اوست، بالا اوست. چرا بالا اوست؟ زیرا حقیقت عالم متصل به اوست و همه در برابر این حقیقت خاضع و خاشع و ذلیل‌اند. ما حكم داریم، ما حكومت داریم، الان می‌توانیم این كار را انجام بدهیم، الان در این اداره می‌توانیم نفوذ داشته باشیم، الان می‌توانیم این عمل را خلاف انجام بدهیم، الان با نفوذ می‌توانیم حق را ناحق كنیم! بكنید هیچ اشكالی ندارد. ولی علی اوست، چنان به خاك مذلّت می‌نشاند كه هفت افلاك بیایند نمی‌توانند نجاتت بدهند! خیلی‌ها قبل از ما بودند و آمدند و به همین بلایا مبتلا شدند، همین عناد و استكبار هم آنها را گرفته بود.