تفاخر و کثرت طلبی در مكاتب مادى و ماتریالیستى‏

چرا می‌گویند كه هر شخص به مقتضای شأنش باید با او عمل كرد، این‌طور نیست كه همه یك‌جور باشند. شئونات، مسائل خلاف نیست. وقتی‌كه دختر حاتم طایی خواهر عدی بن حاتم را گرفتند و لشگر اسلام با آنها مصاف كرد و آنها را اسیر كردند آوردند در مدینه رسول خدا صلی اللَه علیه و آله فرمودند: با او كاری نداشته باشید این دختر بزرگ قوم است و دارای شرافتی است این در میان قومش محترم بود و باید شئونات این محفوظ بشود به او كاری نداشته باشید. در ضمن اینكه اسیر هست و در اسارت او شكی نیست امّا حقوقی دارد كه باید به آن حقوق پرداخت انتخاب با خود او. دختران یزدگرد را وقتی‌كه آوردند در مدینه، عمر می‌خواست مانند سایر افراد با آنها عمل كند امیرالمؤمنین علیه‌السّلام را آوردند گفتن اینها چون دختران بزرگ قوم هستند باید حساب اینها جدا باشد در اینكه اسیرند حرفی نیست ما اینها را آزاد نمی‌كنیم ولی در انتخاب آن فرد ما اینها را باید آزاد بگذاریم هر كسی را كه هست انتخاب كنند. این‌طور نیست مسئله كه یكدنده و با یك چوب به هر كیفیتی همه به یك قسم و به یك نحوه انجام بشود. این مسئله برای چیست؟ این مسئله برای این است كه در اسلام كه مكتبش مكتب توحیدی است موازین اخلاقی و ارزش‌های اخلاقی كه مترتّب بر نفوس هست در اینجا جایگاه خودش را دارد. الان امیرالمؤمنین علیه السّلام دارد به این شخصیت نگاه می‌كند، به متانت این شخصیت دارد نگاه می‌كند، به آن خصوصیت نفسانی او دارد نگاه می‌كند، یك لات سر چهار راه را كه بر نداشته‌اند بیاورند در مدینه، یك فردی را آورده‌اند كه فرهنگ دارد مسائل اخلاقی دارد، مسائل نفسی مختلف با سایر افراد دارد و امیرالمؤمنین علیه‌السّلام دارد به این نفس نگاه می‌كند، این نفس الان ارزش دارد و باید این نفس تكامل پیدا كند و به مرتبه كمال خودش برسد آن مسیر كمالش به این است كه جایگاه خاص به این را دارد، خصوصیت خاص به این را به او داد نه اینكه او را مثل سایر افرادی كه آنها در یك مرتبه و در یك استوا خاصی قرار دارند قرار داد.