علت خلقت شیطان‏

امام علیه‌السّلام در اینجا می‌‌خواهند این كیفیت نفوذ شیطان را در موارد انسان روشن كنند كه چطوری شیطان می‌‌آید نفوذ پیدا می‌كند، چطوری می‌آید جلو. بارها در زمان مرحوم آقا به یادم می‌آید وقتی كه می‌آمدند از ایشان سؤال می‌كردند آقا اجازه می‌فرمائید در منزلمان مجلس روضه بیندازیم؟ ایشان می‌فرمودند: نخیر. آقا اجازه می‌‌فرمائید پنج روز روضه بگیریم؟ ایشان می فرمودند: خودتان می‌دانید! و به بعضی‌ها خودشان می‌فرمودند: آقا شما در منزلتان یك دهه روضه بیندازید و این آقا و این آقا را دعوت كنید.

و افرادی كه روضه می‌اندازند باید متوجّه باشند كه چه مسأله‌ای را این‌ها اقدام كردند، روضۀ سیدالشّهداء، مجالس ائمه علیهم‌السّلام، این‌ها جایگاه خاص خودش را دارد نه اینكه در هر منزلی باز بشود اینجا روضه است. فردی كه می‌خواهد در منزل خودش مجلس قرار بدهد باید به لوازم و شرائط این مجلس متعهّد باشد، باید آن مسائل لازم را بوجود بیاورد، باید آن منبری را كه می‌آید و به آنجا دعوت می‌كند از او تقاضا كند، شرائط آمد و رفت را برای او فراهم كند، آقا ما روضه داریم شما بیا منبر برو! مگر اینجا خانه خاله است؟ آقا ما روضه داریم شما هم بیا ذكر مصیبت بخوان! این حرف‌ها یعنی چه؟ مرحوم آقا می‌فرمودند: اگر شما را برای مجلسی دعوت می‌كنند خودشان ماشین بیاورند شما را ببرند و بعد هم برسانند، نه اینكه آقا آنجا روضه است. 

نمی‌‌دانم این قضیه را من خدمت رفقا گفتم یا نه ولی علی كلّ‌ حال این قضیه در مشهد، یك سالی بود...، حالا عیب ندارد بالاخره‌ صحبت که به اینجا رسید از آن...، امروز هم طبق وعده‌های جلسات قبل دیگر بعید می‌دانم كه بتوانیم به دنباله مسأله و دنباله قضیه ادامه بدهیم، انشاءاللَه تا فرصت دیگر. 

یك دهه در مشهد در منزل یكی از دوستان، همسایگان مرحوم آقا جلسه دهه عاشورا بود، مرحوم آقا فرمودند: فلانی شما صحبت كن. من راجع به این كلام حضرت سید‌الشّهداء علیه‌السّلام: النَّاسُ عَلَي دِينِ مُلُوکِهِم وَ الدِّينُ لَعِقٌ عَلَي أَلْسِنَتِهِمْ، يَحُوطُونَهُ مَا دَرَّتْ مَعَايِشُهُمْ؛ فَإِذَا مُحِّصُوا بِالْبَلَاءِ قَلَّ الدَّيَّانُونَ. که مردم به دین آن زعماء خودشان هستند، حكّام خودشان هستند، هر چه آن‌ها بگویند این‌ها هم گوش می‌دهند، دین مثل یك آب دهانی می‌ماند كه در دهان انسان است، زبان به هر طرف برود رطوبت دهان هم به همان طرف می‌رود، یك مقداری زیاد بشود انسان، يَحُوطُونَ مَا دَرَّت مَعَايِشِهِم؛ فَإذَا مُحِّصُوا بِالبَلاءِ، یك مقداری بلا، امتحان، شدّت، شدائد، تضییقات بخواهد برای افرد پیدا بشود فوری رها می‌كنند و بدنبال كسب و كارشان می‌روند، بدنبال برنامه‌های خودشان می‌روند، بدنبال افكار و بدنبال آن طریق می‌روند. يَحُوطُونَ مَا دَرَّت مَعَايِشُهُم؛ فَإذا مُحِّصُوا بِالبَلاءِ قَلَّ الدَّيَّانُون، ما در آن دهه راجع به این قضیه صحبت می‌كردیم.