ضرورت مصیبت برای تکامل انسان

در همه مطالب كیفیت و وضعیت به این منوال است، در همه مسائل وضعیت به این منوال است. در همه جریانات قضیه به‌ این منوال است و انسان باید این ملاك را در طول زندگی ... ما یك مراقبه ای می‌شنویم، خب مراقبه همین است دیگر آقا جان! پس چی؟ ولی ما اینها را كنار می‌گذاریم.

آمدند به بنده گفتند، به شخص بنده، یك شخصی آمد گفت آقا فلان كس در یكی از شهرستانها دارد بر علیه شما كتاب می‌نویسد او گفته من تا به حال گشته‌ام و پنجاه مورد از مواردی كه فلان شخص دروغ گفته، خلاف كرده و بر خلاف آنچه كه گفته عمل كرده، جمع آوری كردم دارم می‌نویسم، گفتم یك صد مورد هم من می‌گویم اضافه كنید چیزهایی كه او نمی‌داند. بیا اینها را هم بگیر! اینها را هم بخوان و بنویس و اضافه كن. خب حالا اگر من می‌آمدم فرضا می‌گفتم شما برو پیدا كن، برو بگو بیاید ببینم، دفترچه را پیدا كن، بیا ببینیم چه نوشته و خلاصه ما هم از این طرف جمع بشویم و لشگر را بسیج كنیم و بسیج كنیم بر این طرف و بر آن طرف و ... چی می‌شد؟

این از آن طرف لشكر طوس و عرض كنم افراسیاب و اسفندیار راه بیاندازیم، برای چه؟ كشك، خیال، تصورات، گفتم صد مورد اینها نیست آقا جان بیخود ننویس، موارد را من می‌آیم به تو می‌گویم. چون كه خودم می‌دانم‌ بَلِ الْإِنْسانُ عَلى‌ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ القیامة، ١٤ بعد این رفته بود به آن گفته بود و قضیه اصلًا رفته بود پی كارش، اصلا خراب شده بود تا حالا هم كه ندیدیم، انشاءال له بعد به دستمان برسد، اصلاح كنیم خودمان را. حتی اگر این قضیه هم بخواهد انجام بشود خب انسان نگاه می‌كند مطلب واقعیت دارد یا نه، به او نباید كار داشته باشد، به این باید توجه كند كه اگر انسان خطایی انجام داده است درست كند خودش را، اصلاح كند خودش را.