ضرورت مصیبت برای تکامل انسان

مگر مرحوم آقا نفرمودند در كتاب خودشان كه مرحوم آقای حداد بعد از گذشت ماه رمضان به عنوان تشكر از الطاف الهی كه این نعمت نصیبشان شده زیارت دوره می‌كردند زیارت أعتاب مقدسه می‌كردند، چه معنایی را ادراك می‌كردند آنها در این قضیه؟ فقط انسان یك ماه گرسنه‌گی بكشد این هم‌ شد ضیافت؟ دعیتُم فیهِ الی ضیافة ال له انسان یك ماه امساك كند و همین؟ انسان بیاید و از این گرسنگی در این ماه بخصوص استفاده را بكند به آن نقطه ای كه آنها در آن نقطه قرار دارند انسان خودش را نزدیك كند و بگذارد كه حداقل آثار این ماه تا ماهها در وجود او باقی بماند، آن وقت این تشكر را هم دارد، تشكر از اولیاء، تشكر از ائمه معصومین، زیارت آنها برای رسیدن به این نقطه خلاصه مطلب مر حوم آقا می‌فرمودند طبق دستور بزرگان در این ماه انسان باید بر كنار قلب خودش بایستد مانند یك نگهبان و غریبه ها را از ورود در قلب حاجز باشد مانع باشد، نگذارد كسی به غیراز او به قلبش وارد بشود، نگذارد خطوراتی به ذهنش بیاید آن مسائلی كه در گذشته در طول روزمره در طول ماهها برای او بوده، نگذارد در این ماه باشد، مواظب بر قلب و مواظب بر خودش باشد و این دل را كه حرم و حریم الهی است برای صاحب خانه محفوظ نگه دارد. انشا ءال له امیدواریم خداوند متعال ما را موفق كند كه اینچنین روزه بگیریم و اینچنین از نعمتهای ضیافت الهی برخوردار باشیم.

اللهُمَّ صَلِّی عَلی مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّد