ضرورت مصیبت برای تکامل انسان

واقعاً شما تصور بكنید كه یك شخص یك پدر بیاید فرزند خرد سالش را بگیرد در بغل خودش و بیاورد و در كنار جمعیت بایستد و از آنها تقاضای سیراب شدن بكند در جلوی چشمش با تیر بزنند و این قضیه برای او اتفاق افتاده، این چه‌ حالی پیدا می‌كند؟ واقعاً سیدالشّهداء در آن موقع چه حالی داشت و چه توجهی داشت؟ عباراتی كه از آن حضرت ما در این قضیه می‌بینیم حكایت از این می‌كند كه در عین تعلّقی كه به این فرزند دارد، بچه معصوم شش ماهه عبدال له رضیع در عین این تعلّق یك عظمتی در این جا دارد و یك بهاء و جلالی در اینجا آن حضرت در اینجا دارد كه این مسئله و هزاران مانند این مسئله در قبال آن عظمت و در قبال آن جلال به حساب نمی‌آید یعنی وقتی كه حضرت خودش را به خدا سپرده و دیگر برای خود چیزی در وجود خود ندیده و خود را در اینجا مانند این بچه و مانند این طفل معصوم در اینجا مشاهده كرده در قبال پروردگار خب این دیگر در اینجا چه مسئله ای می‌تواند ببیند؟ چه ناراحتی برای او خلاف توقع و خلاف تصور پیش می‌آید؟ لذا حضرت در اینجا می‌فرماید كه آسان است تحمل این مصائب در دیدگاه و در منظر پروردگار وقتی كه خدا دارد می‌بیند آسان است، ببینید حضرت دارد به ما یاد می‌دهند، می‌گویند این قضیه كه برای من به این كیفیت پیش آمد ممكن است همین قضیه به یك نحوه دیگر برای شما پیش بیاید.

باید یاد گرفت، به یك نحو دیگر برای شخص دیگر پیش می‌آید به قسم دیگر برای افراد دیگر پیش می‌آید به یك نوع دیگر برای او پیش می‌آید این می‌شود هان علیه مصائب الدنیا آن وقت این مصائب دیگر سست می‌شود نمی‌تواند تأثیر قارعی بر نفس انسان بگذارد تأثیر كوبنده ای بگذارد كه انسان را شل كند از تصمیم گیری‌ها انسان را بیاندازد از آن اراده بر حركت در مسیر، انسان را سست كند. چرا اینطور شده؟ چرا؟ آن‌وقت دیگر می‌خندد اصلًا به قضایایی كه اتفاق می‌افتد، دیگر توجه ندارد یك مطلب در ذهن او می‌ماند و آن حركتش است خودت را به پا، موقعیت خودت را به پا اینها قضایایی است كه می‌آید و می‌رود این مال چیست؟ این برای این است كه انسان می‌داند آنچه كه هست مربوط به اوست و ما همه ملك او هستیم و در تحت اراده و اختیار او هستیم. لذا مسائل برای او آسان می‌شود هان علیه مصائب الدنیا تا اینكه از این مرتبه انسان می‌گذرد وقتی كه از این مرتبه گذشت و به مقام عبودیت رسید اصلًا مصیبت نه تنها بر او سست خواهد شد بلكه ماهیت خود را عوض خواهد كرد خودش دیگر اصلًا به استقبال می‌رود.