ضرورت مصیبت برای تکامل انسان

حالا امام صادق علیه السّلام می‌فرماید حالا كه جریان این است پس بیا مطلب را برای خودت آسان بگردان، چطور آسان بگردان با این مبنا كه بدانی همه امور از جانب پروردگار است و تو بنده هستی وقتی كه بنده برای خود چیزی را نمی‌بیند هانَ عَلَیهِ مَصائِبِ الدّنیا دیگر مصائب دنیا برای او آسان خواهد شد صورتش تغییر پیدا كرده، تغییر پیدا می‌كند. تعلّق وجود دارد تعلّق از بین نمی‌رود ولی صورتش عوض می‌شود این ناراحتی و ناگواری كه الان برای من پیش آمده در این معامله فرض كنید كه من الان شكست خوردم در این مسئله اگر این را بدانیم كه مال مال خداست الان می‌خواهد این مال را نصیب دیگری كند نصیب دیگری كند اسمش شكست برای من می‌شود نصیب من كند اسمش شكست برای او می‌شود حالا خدا می‌خواهد جایش را عوض كند، هیچ فرق هم نمی‌كند.

مال سر جایش هست، خاطر همه جمع، مال از بین نمی‌رود جایش عوض می‌شود آن كه باید در جیب او برود می‌آید در جیب این، این چیزی كه باید در جیب این برود می‌رود در جیب او. این را اگر انسان تحمل كند آن‌وقت ناراحت می‌شود؟ ناراحت نمی‌شود هم اعصابش راحت‌تر و هم خیالش آسوده‌تر، مسئله ای پیش می‌آید ناگواری پیش می‌آید اگر انسان بداند خداوند مالك است و بخواهد و نخواهد این مطلب را امروز نفهمید فردا به او خواهند فهماند خیلی خب آنچه را باید فردا بفهمیم همین الان بفهمیم آنچه كه باید بعد از دو سال دیگر، سه سال دیگر، ده سال دیگر آن طرف متوجه بشویم الان متوجه بشویم آنچه كه باید با رفتن به آن دنیا بفهمیم همان را بیاییم الان بفهمیم با خیال راحت زندگی كنیم با فكرآسوده زندگی كنیم.

به این كیفیت اگر اینطور باشد دیگر آرامش داریم، از یك طرف مصیبت برای او سهل شده، از یك طرف نفس او در برابر بعضی از مسائل تضمین شده نفس او یك حالت تضمین و ضمانی پیدا كرده به نسبت به این مراتب حالا مراتب دیگر در جای خود نسبت به اینها دیگر از این مرتبه گذشته است. این خودش یك پله و این خودش یك مسئله است. این كه سیدالشّهداء علیه السّلام در روز عاشورا راوی می‌آید نقل می‌كند و می‌گوید من دیدم هر چه دارد از روز عاشورا می‌گذرد و این مسائل پیش می‌آید چهره آن حضرت دارد برافروخته تر می‌شود اشك می‌ریزد ولی حالت مصیبت ندارد چهره برافروخته تر است هی نورانی تر است هی وسائل برای او عظمت بیشتری پیدا می‌كند واقعاً درك قضیه مشكل است.