مهم‏ترین مرتبه از مراتب انفاق: انفاق در مسائل شخصیتى و از خود گذشتن‏

یادم هست چند سال پیش در همان زمان شاه راجع به یكی از همان رئیس جمهورهای امریكا بود ظاهراً در زمان كندی بود، در آنجا وقتی كه صندوق آراء را باز كرده بودند كندی بیشتر از بقیه رأی آورده بود وقتی كه نظر سنجی كردند گفتند دیدیم كندی از آن یكی خوشگلتر است. یعنی اساس رئیس‌جمهور شدن در یك كشوری، كشور كه می‌خواهد بر دنیا حكومت كند، می‌خواهد بر دنیا حكومت می‌كند، خب از هر جهت دارد حكومت می‌كند دیگر. كدام كشوری الآن هست كه از امریكا مسائلش بی نیاز باشد؟ همه در مسائل خودشان حالا چه مسائل تكنیكی، فنّی، بهداشتی، اقتصادی، هر چه، خب متّكی هستند، تبعاً سیاستها را هم او می‌گذارد این كشوری كه می‌خواهد بر دنیا حكومت بكند رئیسش را یك فردی انتخاب می‌كنند كه نه عقلش بیشتر است، نه ادراكاتش بیشتر است، یك فردی است كه از نظر ظاهری این نسبت به دیگران ترجیح‌دارد، این می‌شود ملاك برای انتخاب مردم.

البته مطلب در آنجا اینطور نیست كه فقط این باشد، حالا این ظاهر قضیه است، ولی خب افراد زیادی مطالب را می‌گردانند، حالا فقط همین از نظر انتخاب یك ریاست جمهور یعنی یك فردی كه می‌خواهد بیاید انتخاب بكند یك شخصی را، ملاكش را ظاهر آراسته نسبت به دیگری می‌داند، این افكار مردم است و این یك مسئله‌ای است كه نیاز به تحقیق بیشتر و بررسی بیشتر و اینها نیست. شما در این انتخابات نگاه كنید ببینید هر كسی عكسش بیشتر و پلاكاردش بیشتر، و از این كاغذها و ... هر چه بیشتر داشته باشد رأی می‌آورد دیگر، مگر ندیدید؟ خب این هم عكسها را ...، خب بابا اگر می‌خواهی تو خودت را نشان بدهی با یك عكس سیاه و سفید هم می‌توانی نشان بدهی، دیگر اینقدر چاپ كردن و نمی‌دانم عكس چند متری و شصت رنگ كردنش و كاغذهای گلاسه و ... كه برای هر كدام چقدر خرجش است اینها دیگر برای چیست؟