مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال‏ (۲)

ندارید كه ندارید! به كاه ویونجه كه قبول ندارید. ما باید آن مقداری وظیفه‌ی خود را بدانیم كه متوجّه باشیم از آن حدود اختیاری كه به ما داده شده، پا فراتر نگذاریم همین و بس! مگر همین اسلام نبود كه آمد غلبه كرد وامیر المؤمنین را كنار زد؟ مگر همین مكتب خلاف وافراد خلاف نبود كه امام حسن مجتبی را كنار زدند، مگر همین معاویه نیامد؟ چرا حجر بن عدی به امام مجتبی اعتراض می كند؟ چون حجر بن عدی خودش را هنوز آنطور عبد ندیده.

آمده به امام می‌گوید! یا بن رسول الله آبروی مارا بردی، ا! آبروی مؤمنین را پیش معاویه بردی تو با این صلحی كه كردی! خب جناب حجر تو چه كاره ای كه می آییی به امام مجتبی این حرف را می زنی؟ تو قیمی؟ تو ولی دینی؟ امام زمانت الآن امام مجتبی است، تو چه كاره ای كه می آیی می گویی آبروی مارا بردی؟ حضرت می خواهد اصلًا آبروی شما را ببرد اصلًا ببرد، می خواهدآبروی شما را ببرد دیگر! اصلًا دلش می خواهد گرچه دوباره طبق آنچه گفتیم امروز باز ... دیگر رفقا حتماً خسته شدند اگر هم خسته نشدند شاید بگوئید نه، ولی من خسته شدم، آن مسئله هنوز خوب به حال خودش باقی است.

حالا تا یك مقداری، تا حدودی اصلًادر بعضی مواردجوری قضایا پیش می آید كه از نقطه نظر ظاهر آن جبهه‌ی مخالف برتری پیدا می كندو نظائر این قضیه خیلی باقی مانده، حالا یا برتری در قوا یا برتری درعلم یا برتری در بیان ویا سائر موارد اجتماعی، اصلًا مخالف برتری پیدا می كند خدا دلش می خواهد! چكار كنیم؟ حالا چون من، منم باید در همه اوقات به هر نحوی و به هر كیفیتی ولو دنیا هم خراب بشود حرفم ترجیح داشته باشد تا اینكه به اسلام بر نخورد! این حكایت از این می كند كه فرد است، اگر من خود را عبد ببینم دیگر دنبال این نیستم كه من در این قضیه، در این مجلس آمدم با فلانی بحث كردم ولی محكوم شدم، یكخورده رنگ سرخ می شود و سفید می شود بعد هم پا می شویم می رویم دیگربه جا یی بر نمی خورد.