مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال‏ (۲)

ببینید این دیگر چه عالیه؟ به دستور .... او می داند چه كار می كند، او می گوید این را من می اندازم تو دهن این، این را می اندازم تو فكرش كه فردا موسی بن جعفر را بیاندازند توی زندان، شیطان می داند خیال نكنید، قشنگ می داند.

الآن من به این می گویم برو تو این مجلس، برو لو بده، برو بكوبش، برومحكومش كن، فردا من برای شیعیان گرفتاری در ست می كنم، شیطان طبق بر نامه و طبق همان مسیری كه ... بله این هم از قدرت های خداست دیگر، قرار داده دیگر، بالاخره تا اینجا ... دارد طبق او می آید جلو، اینجاست كه امام صادق علیه السلام به داد ما می رسد؛

اگر تو بنده باشی، نمی روی در این مجلس و بحث هم نمی كنی، بنده چی؟ این علم را كی بهت داده؟ خدا داده می گوید اینجا اعمال نكن، این قدرت بیان را خدا داده، می گوید دراینجا اعمال نكن، در اینجا حرف نزن، در اینجا ساكت باش.

یكروز من در مشهد صحبت می كردم، یك دهه بود، دهه‌ی ماه صفر، مرحوم آقا در همان موقع، از هر دهه ای یكروز می آمدند د رآن مجالس شر كت می كردند هر روز كه من صحبت می كردم نوارآن روز من را، ایشان توجّه می كردند فردا كه من ایشان را می دیدم اگر نكاتی به نظرشان می رسید، خطایی، نقصانی، اشتباهی، چیزی بود به من تذكر می دادند.

اتفاقاّ آن روزی كه ایشان در آن مجلس شركت كرده بودند، به اتّفاق ایشان ما برمی گشتیم در منزل وهمینطور كه در آن منزل اندرونی شان، ایشان ایستاده بودند این مطلب را به من فرمودند: فلانی! انسان هر مطلبی را نمی تواند بگوید گر چه آن مطلب حق باشد شما مطلب را پایین نیاور به آن حدّی كه مصداق برای آن مشخّص باشد شما مطلب را به نحو كلّی بگو، شما مطلب را به نحو عام بگو، مصداق تعیین نكن، گفتم: آقا! در میان این مستمعین افرادی هستندكه اگر من مصداق را تعیین نكنم گرچه اسم نیاورم اینها به اینطرف وآنطرف می زنند ومطلب را نمی گیرند. ایشان فرمودند: فلانی! تو مطلب را بگو، آن كسی كه باید بگیرد می گیرد ولو اینكه تو، كلّی بگویی. و آن كسی كه نباید بگیرد هزار بار اگر تو مصداق تعیین كنی باز در نفسش توجیه می كند. توجیه می كند گر چه مطلب حق است، ولی هر چیزی را انسان نمی تواند بگوید، گر چه مطلب درست است ولی انسان نمی تواند بگوید، آن كسی كه باید مطلب را بگیرد، می گیرد.