مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال‏ (۲)

باید طبق تكلیف رفت، یك عمل است و خیال نكنید این قضیه برای همه به نحو یكسان است! نه! هر كسی بین خود و خدا باید به تكلیفش عمل كند ولی خودش را گول نباید بزند یك عمل برای یك فرد موجب تكلیف و موجب شهادت، همان برای یك فرد موجب چی؟ خسران، یك عمل، آن در ذهن خودش‌آمده بینی و بین الله ...، بسیاری از این افراد كه جنگ ی كه بین عراق و ایران اتّفاق افتاد رفتند بسیاری از این جوانها چقدر ذهن صاف داشتند! چقدر واقعاً خالصانه بودند! چقدر واقعاً برای خدا رفتند! كم نبودند. همه‌ی اینها جزء شهداء هستند، تمام اینها با همان شهدای كربلا محشور می شوند چرا؟ چون قصدشان را خالص كردند و رفتند امّا درهمین جا كسی كه بر اساس خلوص نرفته باشد، براساس اخلاص نفس نرفته باشد، براساس ادای تكلیف نرفته باشد، براین اساس كه ماهم بگویند كاری كردیم، هان ... بر این اساس كه نگویند فلان جبهه متو قّف شده، این هم یك اقدامی كرده، بودندها! بر این اساس كه اسم مارا هم بیاورند توی روزنامه، بر این اساس كه بگویند ...، آنها اگر شهید بشوند همان شهید راه حماری است كه گفتم، یك جبهه است، یك میدان است، در این میدان دو نفر وجود دارند یكنفر می رود شهید، بسیاری از این جوانهای ما، بسیاری از این پیر های ما، همه جزءشهداءهستند مرحوم آقا هم می فرمودند، می فرمودند همه اینها جزءشهداءهستند اینگونه افراد، اینهایی كه براساس تكلیف وبر اساس وظیفه، بین خود وبین خدا این احساس را كرده كه الآن باید برود از وطن اسلامی دفاع كند و مبارزه با كفر كند، كفر صدّام دیگر! از صدّام، كافرتر از صدّام دیگر بدتر وجود ندارد، باید بیاید مبارزه كند چون مملكت الآن مورد تهاجم قرار گرفته، این شخص می رود كشته می شود شهید است، شهید، پرونده اش را جزء اصحاب امام حسین می نویسند، هم موقعیتی این و زمیل این، برای این می رود و انجام می دهدكه بگوید من هم جبهه رفتم! می رود شهید می شود اسمش را جزء شهداء نمی نویسند، نمی نویسند! هردو هم شهید می شوند، به هردو یكدفعه تیر می خورد وهرد و می افتند این را ملائكه می برند بالا وآنهم باید حالا حساب وكتابش را پس بدهد.