كیفیت تأثیر اعمال و رفتار انسان بر نفس و ملكوت او

 نیست كه به فكر امروز باشد. نماز را یك قدری دیر بخوانیم مؤمنین برسند! كدام مؤمنین؟! اگر مؤمنین مؤمن بودند كه طلوع فجر بیدار بودند، نه ده دقیقه قبل از طلوع بلند شوند بیایند! كدام مؤمنین؟! نماز را بخوانیم برای اینكه صفوف مسلمین متشكل بشود. آن صفی كه باید برای ده دقیقه قبل از طلوع متشكل باشد، متشتت باشد، نه متشكل باشد! این بود قضیه و این است قضیه. و انسان باید در این بینابین مسیر خودش را مشخص كند، كجاست آن آنطرف، این هم اینجا، انسان ببیند چكار كند.

 در نماز اول وقت یك اثری است كه در بقیه نیست. یكی از رفقا می‌گفت آمدم در فلان جا دیدم یك نفر ایستاده است، اول وقت روزجمعه دارد نماز می‌خواند، دو صف هم از ملائكه پشت سرش هستند. گفتم می‌دانی چرا اینطور است؟ این شخص هم اول وقت خوانده و هم اذان گفته و اقامه گفته است برو از او بپرس. رفت پرسید، گفت بله. گفتم چون روایت داریم، كسی كه اول وقت نماز را بخواند و اذان و اقامه بگوید دو صف از ملائكه پشت سرش می‌ایستند، اگر اقامه تنها بگوید یك صف است وچون این اذان گفته دو صف است. اینها شوخی نیست ها! دیدند دیگر! شعبده نیست، چشم بندی هم نبوده است! این یك واقعیت است! حالا این ملائكه كه دارند پشت سر این نماز می‌خوانند هیچ اثری برای این ندارد؟ همین طور نماز می‌خوانند می‌روند؟ نه! آن آثار و بركاتی كه از نفس آنها تراوش می‌كند، همه متوجه او می‌شود و اگر انسان بایستد از اول وقت به تاخیر بیندازد فایده‌ای ندارد، ملائكه می‌روند می‌گویند ما وقت نداریم دیگر بیاییم، می‌خواستی بخوانی! ما كار داریم، می‌رویم سراغ آن كسی ... كره زمین مستدیر است دیگر، در هر ثانیه‌اش، در هر دقیقه‌اش یك طلوعیست و یك غروبی، در هر دقیقه‌اش یك اذان ظهریست می‌گویند ما می‌رویم نزد آنهایی كه وقت اذان ایستاده‌اند برای نماز اینجا دیگر گذشته است بیكار هم كه نیستیم هی بلند شویم بیاییم اینجا و بیاییم آنجا! ما می‌روییم سراغ ... این مأموریت مال اینجا بود، برو تا فردا! از كیسه‌ات رفته است!.