كیفیت تأثیر اعمال و رفتار انسان بر نفس و ملكوت او

این مطلب در قرآن كریم به‌ فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَه سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ‌ الفرقان، ٧٠ تعبیر آورده می‌شود. خدای متعال سیئات اینها را تبدیل به حسنه می‌كند و این خودش یك بحث خیلی عمیقی را می‌طلبد كه چطور یك عملی كه با كدورت نفسانی، اثر سلبی و اثر منفی بر نفس گذاشته است. یك مرتبه نه تنها آن آثار منفی و سلبی خود را از دست می‌دهد، بلكه تبدیل به نورانیت و رشد و رقاء می‌شود! افرادی كه واقعاً از زمینه نفس بیرون بیایند و پا را بر همه ی تعلقات بگذارند و از جمیع آنچه كه موجب بعد به پروردگار است دست بشویند و یكباره خود را رها كنند و خالی كنند و ذهن و فكر خود را از آنچه كه انجام می‌دادند بیرون بیاورند، خدای متعال نه تنها قلم عفو برهمه مسائل گذشته آنها می‌كشد بلكه مسائل گذشته آنها را تبدیل به ثواب می‌كند! این یك مسئله خیلی عجیبی است! أُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَه تصریح هم هست! هیچ كنایه ای هم در بین نیست كه چطور یك عمل گناه تبدیل به حسنه می‌شود.

حسنه عملی است كه هم نفس او نورانی است و هم منور است. حسنه عبارت است از عملی كه هم وجود او برانگیخته از نفس روحانی و نیت خالص است وهم موجب رشد است.

این افرادی كه در گذشته بواسطه ی غفلتشان، بواسطه ضلالتشان، بواسطه جهالتشان، مرتكب اشتباه و خطاهایی شدند در دستگاه الهی مسئله از این قبیل است شما این را جایی ندیدید، یعنی این مطلب در جایی وجود ندارد و با معیارهای عادی قابل سنجش نیست كه شخصی كارخلافی انجام بدهد، بعد رفیق او كه نسبت به او این عمل انجام گرفته، نه تنها او را ببخشد بلكه بر آن عمل گذشته پاداش بدهد! ما یك همچنین چیزی سراغ داریم؟! حالا فوقش می‌گویند از گناه شما می‌گذریم، از تقصیر شما صرف نظر می‌كنیم. اما اینكه بر اساس آن عمل یك پاداش و یك دست درد نكنی هم به شما بدهیم بفرمایید اینهم آن پاداش، این دیگر مسئله ای است كه نه تنها این قضیه در دستگاه پروردگار وجود دارد، بلكه درارتباط با كیفیت تعامل و روابط اولیاء الهی، این قضیه مشاهده می‌شود كه آنها هم همینطور هستند. یعنی یك ولی خدا، آن كسی كه به مقام بقا رسیده است و از مراتب تعینات نفس خارج شده است، كیفیت نظراو نسبت به افراد با ما تفاوت می‌كند و حال او و تعلق او نسبت به اشخاص با ما فرق می‌كند. اگر یك نفر من دیدم ... این مطلبی را كه خدمتتان عرض می‌كنم، به تجربه ثابت شده است.