حکمت و علت تشریع احکام و دستورات دینی

همه جور بودند و همه جور هستند. تعجّب می‌كنید، ولی نه. یعنی این مقدار را می‌گه خب لعلّ اینكه این در همان جنگ كشته بشود بالاخره فكر این را هم می‌كند دیگر، یعنی مسأله كمی نیست حلوا كه خیر نمی‌كنند تیر است و شمشیر است و سنگ است و نیزه اینطور .... این كه می‌گوید من می‌آیم و جنگ می‌كنم شاید هم ... ولی همین كه می‌گوید اگر ببینم نمی‌توانم می‌روم! امام حسین هم نگه‌اش می‌دارد به عزرائیل می‌گوید به این كاری نداشته باش. تمام نیزه‌هایی كه می‌آید تمام تیرهایی كه می‌آید امام حسین همه را نگه می‌دارد به این كار نداشته باشید. این باید برود این نباید كشته بشود. چرا نباید این كشته بشود؟ چون كربلا فقط باید تك بماند. كربلا فقط همه‌اش باید الگو بشود و همه‌اش بشود تابلو. یك ذرّه اگر در كربلا نقطه ضعفی وجود داشته باشد دیگر آن كربلا نیست. برای این امام حسین نگه می‌دارد. نه! این شخص را هر چه می‌خواهد بزند بزند، بزند ...

در تواریخ و افسانه‌ها و اسطوره‌ها نقل می‌كنند می‌گویند برای اسفندیار یك دانه چكار كرده بود آن تورانیان و اینها خلاصه یك دانه زره درست كرده بودند كه هیچ چیز به آن كارگر نمی‌شد و هر چه می‌خورد تیر و نیزه و فلان و این حرفها. خب ممكن است حالا آنطوری باشد، ممكن هم هست نه! همان علل و عوامل غیبی و بیایند و چكار كنند؟ و نگه دارند. مگر ما معتقد نیستیم هیچ برگی از درخت بی‌اجازه نمی‌افتد؟ این باید بیاید چون در نیتش این است كه با امام حسین نیست. حضرت می‌گوید بسیار خب ما نگه‌ات می‌داریم. یك‌خال نمی‌گذاریم به تنت بیفتد. اگر سی هزار جمعیت تو را احاطه كند و از هر طرف ده تا موشك به طرفت بیاید همه را ما منحرف می‌كنیم، یك سوزن، یك تیر نمی‌گذاریم به تو بخورد. یك مو از سرت كم نمی‌شود. بعد هم كه تمام شد بفرمایید بروید. اینها هم یك عدّه هستند.