دیدگاه مكتب عرفان در ارتباط با تكالیف شرعیه و دستورات الهى

وبرهان من ربّه‌ و باید برهان داشته باشد از ناحیه پروردگار. برهان یعنی چه؟ یعنی دلیل، روز قیامت برای چه فتوا دادی؟ به این دلیل تا خدا نتواند حرف بزند. اما من كه در اولین مراتب تزكیه نفس گرفتار هستم و پایم در وَحَل (گِل‌ولای) است من هم می‌توانم این كار را انجام بدهم و من هم می‌توانم خود را در معرض فتوا در بیاورم؟! می‌گویند آقا اگر انجام ندهیم مردم چه می‌كنند؟ به شما چه مربوط است كه مردم چه می‌كنند؟ مردم صاحب دارند، مردم امام دارند خودش می‌داند با این مردم چه كند؟ به شما چه مربوط است؟ كی آمده به شما ولایت این مردم را داده؟ كی آمده به شما وكالت داده؟ كی آمده شما را قیم كرده برای دین مردم؟ مردم خودشان می‌دانند. ما برویم كنار، امام خودش درست می‌كند. ما نمی‌گذاریم او بیاید جلو، نه اینكه از گرفتاری، خیلی مسئله فرق می‌كند. چرا امام نمی‌آید؟ ما می‌گوییم نیازی به حضرتعالی نیست ما خودمان در اینجا هستیم می‌خواهید بیایید چه كار كنید؟! بهتر است در همان حال غیبت باشید! اینكه عرض می‌كنم شوخی نیست ها! آن چیزی است كه در نیت‌های ما این منطوی و مكنون است. بخاطر مصالح اینها را ظاهر نمی‌كنیم. ولی خودمان را هم نمی‌توانیم گول بزنیم، برای ما هم امتحان پیش می‌آید، برای ما هم هزار موقعیت پیش می‌آید. بله، می‌گوییم امام زمان بیاید یابن‌الحسن عجل علی ظهورك ما منتظریم بیا چه؟ یك امتحان پیش می‌آید می‌بینیم اصلًا! ابداً! كجا بیاید، مگر ما نمی‌گفتیم؟

بنده خودم شنیدم كه در جایی شخصی كه همه او را می‌شناسید می‌گفت امام علیه السّلام بیاید همین كارها را می‌كند كه ما داریم می‌كنیم! عیناً همین كارها را انجام می‌دهد كه ما داریم انجام می‌دهیم! پس دیگر برای چه بیاید دیگر زحمت نكشد. این انتظار ظهور است؟ پناه بر خدا.

یك قضیه‌ای را نقل كنم از مرحوم آقا با اینكه وقت گذشته اما خیال می‌كنم رفقا مایل برای شنیدن این مسئله باشند. مطلب خیلی است ادامه دارد ان‌شاءاللَه در جلسات بعد راجع به این قضایا و همین‌طور مسائل دیگری كه مربوط به این فقره است عرائضی را خدمت رفقا عرض می‌كنیم.