ارتباط مردان و زنان از نگاه اسلام

ولی یك وقتی آن شخص روی این اصل و روی این مبنا پافشاری می‌كند و به اعتقاد خودش حقّ را به جانب خودش می‌دهد. آن‌وقت ایشان گفتند آیا جا ندارد كه شما از این حقّت بگذری یك مقداری ضرر كنی. مگر حتماً انسان باید استفاده كند؟ یك مقداری ضرر كنی و در ازای این ضرری كه متحمّل شدی رفیقت را نسبت به انجام كار خوشحال كردی. یعنی خوشحالی این رفیق، آن بهره‌ای را كه برای شما می‌آورد بسیار بالاتر است از آن بهره مادّی كه به واسطه انجام این كار نصیب شما خواهد شد. شما ببین مرد كدام یك از دو طرف هستی. اگر مرد مادّه هستی و مادیات آن طرف قضیه را بگیر؛ اگر مرد معنی و عالم معنا هستی دیگر معادلات تفاوت می‌كند.

مگر انسان در هر كاری كه انجام می‌دهد باید ربح كند؟ مگر در هر كاری كه انسان انجام می‌دهد باید استفاده مادّی كند؟ اگر این شخص می‌آمد و مطلب خود را هم بر كرسی می‌نشاند و از این شخص به همان مبلغی كه عادلانه هم برای او مقرّر است به‌طور عادلانه می‌گرفت، چه می‌شد؟ به یك مسئله عادی رسیده بود هنر نكرده بود. این‌قدر زحمت كشیده این‌قدر مواد خرج كرده و به حسب عُرف و متعارف هم این‌مقدار نصیب او خواهد شد. این یك چیز عادی است.

یك شعری هست می‌نویسند. من پشت خیلی از ماشین‌ها دیدم كه شعری می‌نویسند شعر خوبی است. این پشت ماشین‌ها گاهی اوقات شعرهای خوبی می‌نویسند، گاهی اوقات هم دیگر چه عرض كنم هرچه ... چند جا من این شعر را دیدم كه:

حالا انسان وقتی امكانات از دست رفت آن موقع زاهد و عابد بشود، خیال می‌كنم چندان هنری نكرده! این كاری كه الان انجام می‌دهی، این كار براساس همین امر متعارف است كه رسیده، ثوابی هم نبرده یك كار عادی انجام داده.