ابعاد و ساختار جودى زنان در آیات و روایات

و اما عورت بودن آنها، باید در منازل اسكان بدهید، از منازل نباید بیرون آورده بشوند، به خیابانها نباید كشیده بشوند در مرآی و معرض چشمهای هوسران مردان نباید قرار بگیرند، این كلمات كیست؟ كلمات امیرالمؤمنین است بنده نگفتم، اینهم یكی از آن موارد. یكی از آن مواردی كه، تا آنجا كه بخاطر دارم، من فرصت نكردم به نهج‌البلاغه مراجعه كنم تا آنجائیكه حافظه‌ام اجازه می‌دهد انشاءاللَه در جلسات بعد شاید بیشتر راجع به این مسأله صحبت بشود، یكی از آن موارد می‌فرماید اعلموا انّ النساء نواقص العقول و نواقص الحظوظ و نواقص الایمان‌، ای مردم، زنان دارای سه ویژگی هستند یكی اینكه عقل آنها ناقص است و دارای ضعف عقل هستند و دیگر حظ و نصیب آنها ناقص است و سوم اینكه ایمان آنها ناقص است. كه این جمله نواقص العقول و نواقص الحظوظ و نواقص الایمان، از سایر عبارات و مواردی كه حضرت در نهج‌البلاغه ذكر كردند تندتر و سؤال برانگیزتر است و همین موجب شده است اظهار نظر بزرگان و افرادی كه به دنبال بیان و تفسیر عبارات هستند مطلب را بر آنها مشكل كند.

اما آنچه را كه به نظر می‌رسد و قبل از وارد شدن در مطلب و در بحث، نسبت به این موضوع باید توجه بشود این مقدمه است. كه دین متولی‌اش كیست و صاحب دین كیست؟ متولی دین كیست؟ آیا ما متولّی دین هستیم؟ و بعبارت دیگر ما باید به هر كیفیتّی دین را میان مردم جا بیندازیم؟ و خود را قیم بدانیم و بیش از آنچه كه خداوند ما را مكلّف به اداء بیان و تبلیغ دین كرده است بیش از آن خود را دخیل بدانیم و پا را از حدود خود فراتر بگذاریم و بعنوان ولّی مردم و ولّی دین و قیم مردم و قیم دین خود را مطرح كنیم؟ آیا به این كیفیت است؟ یا اینكه دین صاحبش كس دیگری است، متولی دین شخصی دیگری است. آن طوری كه به دست ما رسیده و فهم ما از روایات و از ادّله و به مقتضای عقل و ادّله نقل مطلب را دریافتیم این است كه متولی دین خداست و به مصداق آیه‌ إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‌ الحجر، ٩ با تاكیدات مكرری كه در این آیه هست: ما هستیم كه ذكر را می‌فرستیم، ذكر عبارت است از بیان احكام و بیان مسائل مورد ابتلا به در ضمن آیات قرآن كریم و به شكل عمومی‌تر محتوای دین و محتوای شریعت، این را ذكر می‌گویند. در اصطلاح خاص ذكر به معنای قرآن است ولی در یك اصطلاح عام به معنای محتوای دین و حقیقت دین كه بعنوان خاتم ادیان بر رسول خدا صلی اللَه علیه و آله نازل شده است می باشد. خداوند، هم در نزول ذكر و در نگهداری آن این مسأله را به خودش نسبت داده: ما فرستادیم و خود ما هم حفظ می‌كنیم و راجع به این مسأله به نظر می‌رسد مواردی صحبت شده در جلسات گذشته حال وظیفه علماء و وظیفه اهل دین و اهل علم در قبال این مسأله چیست؟ آن وظیفه‌ای كه ما داریم، من و امثال من، آن وظیفه فقط تبلیغ رسالت است بدون هیچگونه ملاحظه و بدون هیچگونه مصلحت اندیشی دنیوی و احساسی، آنچه را كه خدا گفته ما باید آن را بیان كنیم‌ الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَه وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَه وَ كَفى‌ بِاللَه حَسِيباً الأحزاب، ٣٩ آن كسانی كه تبلیغ رسالت الهی را می‌كنند و فقط از او می‌ترسند نه از قطع نان و قطع شخصیت و موقعیت و از دست دادن پست و مقام ...