لزوم اهتمام و پایبندى نسبت به تعهدات و التزامات
15مرحوم آقا مىفرمودند: مىآمدند سراغ ما و مىگفتند كه آقا این مقدار حقوق چقدر مىشود؟ مثلًا این مقدار مىشود. بعد شروع مىكردند چانه زدن. آقا مىشود این مقدار كم كنید؟ آقا مىشود این مقدار ببخشید؟ ما پیش فلان آقا رفتیم ثلثش را به ما بخشید. ایشان مىگفتند به من چه مربوط است او بخشید! برو پیش همان. آقا فلان آقا نصف مال را مىبخشد. فلان آقا ثلث مال را مىبخشد. فلان آقا چطور مىكند. از این چیزها هستها. این مقدار را مىبخشیم! این مقدار را حلال مىكنیم! این مقدار را دست گردان مىكنیم! نمىدانیم دست گردان از كى باب شده؟! این مقدار را فلان مىكنیم! نخیر، مرحوم آقا مىفرمودند: یكى از اینها آمده بود و به من این را گفت. من گفتم: آقاى فلان من با شما همراهى مىكنم در این دنیا و در آن دنیا تا دم در جهنّم، دم در جهنّم دیگر بنده عذرخواهى مىكنم. جنابعالى باید تشریف ببرید. این را دیگر پزشك به من اجازه نداده كه بنده وارد جهنّم بشوم. جنابعالى مزاجتان مناسب هست آن دیگر در اختیار خود شماست. من تا دم در جهنّم با شما مىآیم. فلان آقا كه فلان مال را بخشیده است شاید با شما هم تا جهنّم هم تشریف بیاورند! چه اشكالى دارد؟ یك كسى مىخواهد جایش گرم باشد، نرم باشد، گرم باشد. ولى ما نه، ما آن دنیا نمىخواهیم جایمان گرم باشد البته آنطور. جاى معتدل، هان! مسئله این است آقا!
نسبت به مسائل باید كمال اهتمام را داشت. كسانى كه مىآیند و مىخواهند آن حقوق را به نحوى بپردازند كه در دراز مدت باشد باید بدانند به آن مقدارى كه این طول مىكشد به همان مقدار مسائل بر این افزوده مىشود. اینطور نیست. بعضىها خیال مىكنند همینطور مىآیند در یك مدت درازى این را بپردازند به همانمقدارى كه چند سال پیش بوده، نخیر. به همان تورّمىكه بر مال تعلّق مىگیرد، به همان تورّم باید بپردازند.

