مرتب سازی:
لزوم اهتمام و پایبندى نسبت به تعهدات و التزامات
11بنابراین واجب است شرعاً به شخصى كه حقوق الهى تعلّق مىگیرد همگام با معیشت خود و با استدامه زندگى خود نسبت به اداء این حقوق الهى نهایت جدّیت را داشته باشد و الّا هر روزى كه مىگذرد مرتكب حرامى شده است و باید پاسخگو باشد. اگر مىتواند قرض كند باید برود قرض كند و بیاید و حقوقش را بپردازد و كمكم بپردازد. چطور اگر شخصى مبتلا به یك ناراحتى بشود مبتلا به یك عملى بشود، مبتلا به یك صدمهاى بشود، منزل [عیال] او خود او، اگر مریض بشود و مخارج او دو ـ سه میلیون براى بیمارستان و سایر مسائل طول بكشد و یا اینكه منزل او دچار صدمه بشود و براى اصلاح او فلان مبلغ را باید بگیرد، نمىرود قرض كند یا صبر مىكند بمیرد؟! هان؟ مىرود قرض مىكند و آن مبلغ را مىپردازد و كمكم آن مبلغ را به همان صاحبش ردّ مىكند صبر نمىكند كه بمیرد. قلبى را كهمىگویند اگر عمل نكنى از كار مىایستد انسان صبر نمىكند یك مال باد آوردهاى بیاید و بعد او را در اینگونه امور صرف كند. فوراً مىرود قرض مىكند. انسان نسبت به اداى حقوق شرعى باید اینگونه باشد. باید برود قرض كند بیاید بپردازد بعد كمكم در طول مدت به آن شخص طلبكار بدهى خودش را مىپردازد.
چرا ما آن كار را مىكنیم و این كار را نمىكنیم؟ چون بدن را بر دینمان ترجیح مىدهیم، زندگى جسم را بر زندگى روح ترجیح مىدهیم. نسبت به آخرت با نسبت به دنیا تفاوت مىگذاریم. درست آنچه را كه اماممجتبى علیهالسّلام مىفرمایند ما براى آخرت کانّک تعیش ابدا، عمل مىكنیم و براى دنیاى خودمان، سلامتى خودمان، مسائلى را كه مىگذرد در دور و بر خودمان کانّک تموت غدا، مثل اینكه فردا دارى مىمیرى عمل مىكنیم و این خلاف است. هم خلاف شرع است و هم خلاف دستور سلوك. ولى امام علیهالسّلام این كار را نمىكند. پیروان او باید متوجه این نكته باشند كه نسبت به این قضیه اهتمام داشته باشند.