توحید محوری و حق‌مداری در امور فردی و اجتماعی سالکان إلی اللَه

اول حمد بكن، آن‌وقت می‌فهمی بعدش رفتن تا نگفتن چقدر فرق می‌كند؟! همین‌كه این حرف را می‌زنی یك نور می‌آید، به یاد خدا بودی دیگر! همین‌كه از خواب بلند شدی، به یاد خدا بودی. این به یاد خدا بودن، شروع می‌كند جرقه را زدن. همین‌طور، تا به آخر.

شرط اول برای مراقبه را فرمودند: شرط اول مشارطه است؛ انسان با خدا شرط بگذارد. ما با خیلی‌ها شرط می‌گذاریم: آقا شما برای من این كار را انجام بده، من هم انجام می‌دهم. و اگر انجام نداد بی‌توقعی‌مان می‌شود. و خودمان را اگر انصاف داشته باشیم متعهد می‌بینیم. بالاخره انسان وجدان دارد، متعهد می‌بینیم. اگر عملی را انجام بدهد، متعهد می‌بینیم.

ما قرار گذاشته بودیم دیروز كه روز پنجشنبه باشد صدیق مكرم ما به اتفاق اهل بیتشان به منزل ما بیایند، با ایشان قرار داشتیم؛ من صبح متوجه این قضیه شدم، ولی هرچه سعی كردم به یك وسیله به ایشان اطلاع بدهم یعنی شب قبل اطلاع بدهم كه من نیستم، ما دیروز طهران بودیم، هیچ وسیله و راهی پیدا نكردم. بعد كه رفتم متوجه شدم دیدم تلفن كردند و ایشان تشریف آوردند. خیلی ما شرمنده شدیم واقعاً! و من آن‌قدر خودم را ملامت كردم كه یك روز قبل كه می‌دانستم چرا از روز قبل اقدام نكردم برای اینكه ایشان را پیدا كنم؟ این خلاف است. اگر انسان نسبت به یك قضیه التزام داشته باشد، باید به فكر باشد. هردمبیلی كه نمی‌شود! نمی‌شود.

در شرطهایی كه انسان با افراد می‌كند باید ملتزم باشد مگر اینكه مانعی پیش بیاید. حالا انسان بیاید با خدا شرط كند. شرط با خدا چیست؟ می‌گوید: خدایا تو نعمت‌وجود را در امروز به من عنایت كردی. به من یك روز مجال دادی برای اینكه یك قدم به سوی تو بردارم. اینها مسائلی است كه واقعیت دارد. این مطالبی را كه من خدمتتان عرض می‌كنم، از تك‌تك این حرف‌ها در روز قیامت از ما سؤال می‌كنند. هر حرفی! یك روز من تو را زنده كردم می‌توانستم تو را بمیرانم، دیگر از خواب بلند نشوی، تمام؛ مگر این همه نبودند؟! بنده خودم افرادی را دیده ام كه صبح رفتم و دیدم از دنیا رفته اند. شب از دنیا رفته و اصلًا خبر نكرده. در همان حال خواب برایش ناراحتی قلبی و سكته قلبی پیدا شده و اصلًا مجال اینكه دادی بزند و فریادی بكند و كسی را خبر بكند، نداشته. این همین است دیگر! این معنایش همین است. ألحَمدُ لِلَّه الَّذى أَحيانِى بَعدَ مَا أَمَاتَنِى‌ همین است. یعنی خدا می‌گوید: من تو را در همان خواب می‌برم، یك سكته قلبی، كاری ندارد. یك بسته شدن رگ، كاری ندارد.