وجوب تعهد و التزام در روابط فردى و اجتماعى

لذا در تمام مسائل ما این مسأله اتقان را می‌بینیم این مسأله اتقان را مشاهده می‌كنیم، این مسأله احكام را مشاهده می‌كنیم. كلام اولیاء و كلام بزرگان را وقتی كه ما ملاحظه می‌كنیم می‌بینیم نسبت به هر كسی و نسبت به هر شخصی با اشتغال او و با امور اجتماعی او توصیه به بهترین می‌كردند. اگر یك شخصی طالب بود طالب علوم دینی بود وقتی كه می‌خواست مشغول بشود می‌گفتند یك دقیقه وقتت را بیخود نگذران. این عمری را كه خدا به تو داده است برای تحصیل علوم، ایشان می‌فرمودند اگر ده برابر كند باز هم جا دارد. اگر ده برابر بكند باز هم نیاز به تحصیل و نیاز به استدراك و صعود از قلل فهم و ادراك وجود دارد. همیشه ایشان در توصیه‌شان به بهترین توصیه می‌كردند. وقتی كه یك نفر طالب علوم دینی بود می‌گفتند یك ساعت وقتت را نباید تلف كنی، یك دقیقه وقتت را تلف نكن. تمام امور را مقدّمه برای رسیدن به درس قرار بده. برای درست نگو من كار دارم برای كارهایت بگو من درس دارم. مباحثه‌ات را باید اینطور بكنی، پیش مطالعه را باید اینطور بكنی. درس را باید اینطور بخوانی، باید تمام همتّت رسیدن به آن آخرین قلّه از مراتب علمی باشد این توصیه‌ای كه ایشان می‌كردند.

راجع به دوستانی كه در سایر رشته‌ها بودند فرض كنید رشته‌های مهندسی و پزشكی و سایر مسائل و علوم دانشگاهی بودند، می‌گفتند باید به آخرین مرتبه از آن اشتغالی كه دارید برسید. هیچ وقت به كم اكتفا نكنید. اگر پزشك می‌خواهید بشوید باید پزشك متخصّص یا فوق متخصّص بشوید، اگر به یك تجربه‌ای می‌خواهید برسید باید به بهترین برسید. اصلًا به طور كلّی طرز تفكّر ببینید این مسأله آن مسأله‌ای است كه من می‌خواهم به آن نتیجه برسم‌ها! طرز تفكّر یك ولّی الهی بهترین است. چرا؟ چون نظام آفرینش بر بهترین قرار گرفته. خودشان در مراجعاتی كه به افراد داشتند، در مراجعاتی كه به اطبّاء داشتند به بهترین طبیب در همان رشته خودش مراجعه می‌كردند. مثلًا داخلی خُب در آن موقع كه بود، چشم در آن موقع كه بود مثلًا گوش و حلق و بینی در آن موقع كه بود.