تأمین امنیت اخلاقى جامعه ازمهمترین وظائف حكومت اسلام
12علی كلّ حال مسأله از این قرار بود. در زمان سابق وضعیت اینطور بود. این وضعیت مشروبفروشیها، وضعیت سینماها، وضعیت مراكز تفریحی فاسد، خوب آیا این مراكز با دموكراسی تعریف شده هم منطبق است؟ اشكالی ندارد. خوب میگویند: مسجد به جای خود، فرض كنید كه سایر مراكز لهو و لعب هم خوب به جای خود، گروهی این و گروهی آن پسندند. این اینطرف میرود آن آنطرف. ولی صحبت در اینست كه جامعه فقط برای این افراد كه نیست. منظور از جامعه از نقطه نظر عقلی، حالا ما به دینی هم كار نداریم، از نقطه نظر عقلی اگر یك نفر بخواهد در یك جامعه خود را به كمال برساند آیا در یك همچنین جامعهای میشود؟! آیا با هزار ناراحتی و گرفتاری اعصاب و مسائل و مفاسدی كه قطعاً برای همه در آن موقع مطرح بوده آیا در آن جامعه انسان میتواند یا اینكه با هزار گرفتاری روبرو است؟
فلهذا ما میبینیم كه با توجّه به این مسأله آنچه را كه انبیاءالهی برای او اقدام كردند و او را به عنوان محور قرار دادند، دموكراسی به معنای واقع كلمه است. یعنی در دموكراسی و آزادی كه آن دموكراسی و آزادی بتواند تمام افراد جامعه را از نقطه نظر عقلانی و از نقطه نظر منطقی بتواند همه آنها را تأمین كند، از نقطه نظر عقلانی. اگر فرض بكنید كه ما آن آزادی را بخواهیم در جامعه بدهیم كه به آن نحو حركت كند، با آن وجدانهای پاك و جوانهای پاك و آن نفوس مستعدهایی كه برای كمال آمادگی دارند و بواسطه این پوشش غلط و مجازی نمیتوانند حركت كنند، به آنها خیانت شده و به آنها ظلم خواهد شد.
پس بنابراین مسأله تأمین امنیت اخلاقی در نظام حكومتی اسلام به عنوان اصل مهم و بلكه مهمترین اصل و پایه باید مورد توجّه قرار بگیرد. نظام دموكراسی واقعی، آزادی واقعی. آزادیی كه در آن آزادی محوریت، محوریت توحید باشد. هر شخصی بتواند، البتّه این مسأله تأمین امنیت اخلاقی بسیار فروعی دارد. و من میترسم وارد این قضیه بشوم. فعلًا به نحو اجمال بیان میكنم. یك قضیه به طول بیانجامد و ما نسبت به سایر مسائل باز بمانیم. این مسأله تأمین امنیت اخلاقی بسیار فروع كثیرهای دارد كه خود رفقا و دوستان در تأمّل و در مطالعاتشان به این مطالب إنشاءاللَه برسند.

