حقیقت و جایگاه مسئلۀ تخصص و تعهد در کیفیت اداره جامعه

پس بنابراین منظور ما از تعهّد در یك نظام عبارت است از صداقت در عمل. حالا این صداقت در عمل توأم با، فرض بكنید كه مسائل الهی باشد، اخلاص باشد، خوب این در این صورت چه بهتر. اگر آن تعهّد در عمل حالا در آن مرتبه عالی هم نباشد كه حالا فرض كنید كه خیلی مخلص باشد برای خدا بخواهد كار كند. روایت عنوان بصری را فرض كنید نخوانده هنوز حالا این جناب آقای مدیر، خوب نخوانده كه نخوانده. این كه می‌تواند یك كارخانه‌ای را بگرداند، این كه می‌تواند این مؤسّسه را اداره كند و این مقدار صداقت در عمل دارد و با صداقت درعمل موازین مبقیه و مستمرّه این نظام را این می‌تواند انجام بدهد خوب چرا نباید باشد؟ به چه دلیل. به كدام قانون عقلی ما تمسّك كنیم و حتماً فردی را كه حتماً نماز شبش شش ساعت طول بكشد، این را باید فرض كنید كه سركار بیاوریم حالا هر كه بود بود، الآن دیگر آن زمان سابق و آن مسائل سابق و آن حكومت بسیطی كه فقط با یك مقدار از مسائل مردم سروكار داشتند، دیگر الآن آن طور نیست. الآن در تمام این نقاط و در تمام جزئیات یك حكومت این مسأله پیچیدگی تخصّص به چشم می‌خورد. الآن دیگر آن زمان سابق نیست! در زمان سابق چكار می‌كردند؟ اداره برق داشتند؟ اداره امور اقتصاد و دارایی داشتند؟ اداره فرض كنید كه‌تسلیحات و فرض كنید كه به این كیفیت داشتند اداره فرض كنید كه امور الكترونیك و اینها و رادار و سایت این چیزها داشتند. نه آقا یك مناره درست می‌كردند اوّل سر هرچند فرسخی و چند فرسخی می‌رفتند آن بالا تماشا می‌كردند ببینند دشمن می‌آید یا نمی‌آید. غیر از این چند تا آجر می‌چیدند روبروی هم دیگر و یك پلّكانی دورش قرار می‌دادند تا اینكه خوب یك مقداری ارتفاع پیدا كند این شد سایت آنها. این شد فرض كنید كه رادار آنها. الآن دیگر این مسائل نیست. الآن با این تجهیزات دیگر این مطالب به چشم نمی‌خورد. ما بخواهیم دنبال همان تعهّد تنها بخواهیم باشیم، كلاهمان خیلی پس معركه رفته است.