توحید و حق پایه حكومت و تدبیر امور اجتماعى در مكتب انبیاء الهی
حكومت و تدبير امور اجتماعي در مكتب انبياء و ائمه بر محوريت توحيد و حق بوده است. شرح فقره: قلت يا ابا عبداللَه، ما حقيقة العبودية .... و لا يدبر العبد لنفسه تدبيراً، 1 – در حكومت انبياء و رسل الهي همۀ جهتگيريها و اتّجاهها به سمت توحيد و حق بدون در نظر گرفتن مصالح و منافع شخصي می باشد. 2 – امروزه در بين كشورها و ملل پايه و اساس در امور و جريانات بر اساس استيلاء و حركت براساس زيادهطلبي ميباشد. 3 – در ديدگاه اسلام همۀ افراد مؤمن به پروردگار وتکالیف در هر نقطه از عالم كه باشند جزو قلمرو اسلام و حكومت الهي هستند و بيگانه آن كسي است كه با مكتب ايمان به پروردگار تعارض داشته باشد ولو در مملكت اسلامي باشد. 4 – دين و رسالت پيامبر اكرم اختصاص به يثرب و مكه نداشته همۀ انسانهاي جهان را در بر ميگيرد. 5 – پيامبر اكرم فرمودند: لا فخر لعربي علي عجمي و لا لعجمي علي عربي الا بالتقوي. 6 – سيدالشهداء عليه السلام، هدف از حركت خود را ارائه دادن مفاهيم دين به مردم بيان ميكنند. 7 – تفسير فرمايش امام حسين عليه السلام: فانكم ان لا تنصرونا قوي الظلمه عليكم و عملوا في اطفاء نور نبيّكم. 8 – قائل شدن فرق ميان حركت امام حسين عليه السلام و امام مجتبي عليه السلام به اندازۀ سر سوزني بزرگترين ظلم به ساحت مقدّس امام حسن عليه السلام ميباشد. 9 – براي امام عليه السلام جنگ و صلح يكسان ميباشد و همان مقدار كه سيدالشهداء در حركت خود موفق بودند به همان مقدار امام مجتبي عليه السلام در صلح خود موفق بودند. 10 – امام مجتبي عليه السلام در شجاعت و موقعيّت اجتماعي اگر بالاتر از سيدالشهداء نبود همطراز با حضرت بودهاند. 11 – تشكيل حكومت اسلامي توسط فردي دلالت بر برتري او بر همۀ علماء اسلام از صدراسلام تاكنون ندارد. 12 – بيداري و تنبّه يكي از علماء نسبت به صحّت و اتقان صلح امام مجتبي عليه السلام در جريان حركت آيت اللَه حكيم. 13 – اصحاب سيدالشهداء عليه السلام عاشق امام بودند و عاشق هدف و نيّتي جز رسيدن به معشوق و برآوردن خواسته های او ندارد. 14 – اميرالمؤمنين علیه السلام در وصف اصحاب سيدالشهداء ميفرمايند: لا يسبقهم سابق ولا يلحقهم لاحق.
مرتب سازی:
توحید و حق پایه حكومت و تدبیر امور اجتماعى در مكتب انبیاء الهی
2أعوذُ باللَه مِن الشَّيطان الرَّجيم
بِسمِ اللَه الرَّحمنِ الرَّحيم
الحَمدُ لِلَّه رَبِّ العالَمين
وَالصَّلوة والسَّلام عَلى سَيِّد المُرسَلين و أشرَف النَّبيّين
مُحمَّدٍ وَ آل ه الطَّيّبي ن الطّاه رين
وَاللَعنةُ عَلى أعدائهِم أجمَعين
إلى يومِ الدّين
قلتُ یا اباعبداللَه! ما حقیقه العبودیه قال: ثلاثه اشیاء: أَن لا یری العبدُ لِنَفسِهِ فِیما خَوَّلَهُ اللَه مِلكاً، لِانَّ العبیدَ لایكون لَهُم مِلك، یرونَ المالَ مالَ اللَه، یضَعُونَه حیثُ امَرَهُم اللَه بِه، وَ لا یدَبِّرُ العَبدُ لِنَفسِهِ تَدبیراً،
صحبت راجع به فقره ثانیه از این سه قسمی كه امام صادق علیهالسّلام بیان میكنند و آثار عبودیت را حضرت در این جا میشمرند بود كه بنده تدبیری برای خود نمیتواند اتّخاذ كند. معنای این مسأله و كیفیت تدبیر در جلسات گذشته عرض شد.
بحث ما راجع به كیفیت حكومت و تدبیر امور اجتماعی و حكومت مردم بود در مكتب انبیاء و ائمّه علیهم السّلام، و نحوه اداره امور براساس مكتب انبیاء، عرض شد محوریت حكومت رسل الهی و اولیاء الهی براساس محوریت توحید است یعنی اتّجاه مسأله و سمتگیری و جهتگیری در تمام حركات و سكنات و اوامر و نواهی در حكومت انبیاء به سمت توحید است. یعنی به سمت حق بدون در نظر گرفتن هیچ گونه مصلحت شخصی و منافع شخصی و تحزّب و تمایل به گروه خاص و یا شخص خاص.
ببینید سیدالشّهداء علیهالسّلام وقتی كه آن خطبهای را كه میخواند در ضمن آن خطبه منویات و اهداف خود را در این سفر عظیم بیان میكند در همه اینها هیچ وقت خود را مطرح نمیكند و در این راستا بین خود و بین دیگران تفاوتی قائلنمیشود حالا این كه من امام شما هستم شما باید به طرف من بیائید دور من باشید، از دستورات من پیروی كنید، غیر مرا كنار بگذارید اصلًا در كلام سیدالشّهداء نیست.
حضرت میفرماید: اللَهمّ انّك تعلم أنّه لم یكن ما كان منّا تنافساً فی سلطان و لا التماساً من فضول الحطام،" خدایا تو میدانی آن چه كه از ما سر زده است یا سر خواهد زد برای رسیدن به یك مقام و برای رسیدن به یك پست دنیوی نیست. منظور ما سلطه نیست، منظور ما استیلاء نیست، ما خدا را برای استیلاء بر مردم نمیخواهیم، دین را برای استیلاء بر نفوس مردم واموال و اعراض مردم به كار نمیگیریم" این كلام سیدالشّهداء است دیگر، منظور ما خود خداست در هر مظهری و در هر جلوهای.