طلب علم و بكارگیرى آن‏

در مجلس گذشته اگر نظر شریف آقایان باشد یك قدری از نامه شریف علّی بن الحسین علیهماالسّلام به محمّد بن مُسلم زُهری عرض شد. امشب یك مقدار دیگرش را عرض می‌كنیم و بقیه‌اش را می‌گذاریم برای مناسبتهای دیگر.

محمّد بن مسلم زُهری همان طوری كه عرض شد از علمای زمان حضرت سجّاد بود كه در دستگاه خلافت بنی‌امیه و بنی‌مروان مقام بسیار بالایی داشت و شاید در بین علماء آن زمان، كسی مانند محمّد بن مسلم زُهْری یا بنا بر بعضی نُسَخ: زُهَری نیامده و علی ای حال چون امام سجّاد از باب آن لطف و عنایت امامت قصد دستگیری او را داشتند نامه‌ای بسیار تكان دهنده به او و به ما، كلمات امام سجّاد علیه‌السّلام، این كلمات، كلمات جاودانه و همیشگی است. تا روز قیامت این كلمات جاودانگی دارد. این نامه، نامه برای ماست گرچه مخاطب امام سجّاد، محمّد بن مسلم است ولی حقائقی كه آن حضرت در این نامه برای او بیان می‌كند، این حقائق كاملًا بر ما منطبق است. خصوصیاتی را كه بیان می‌كنند كاملًا بر ما منطبق است. حضرت چه می‌فرمایند؟

خطاب به او می‌فرمایند: إنَّكَ أخَذتَ ما لَيسَ لَكَ مِمَّن أعطاكَ. «این منصبی را كه الآن تو به دست آوردی و این تقرّبی را كه به دست آوردی، از كی گرفتی؟ از خدا گرفتی؟ پیغمبر یا امام به تو اعطاء كرده این منصب را؟ این موقعیت را، این قضاوت قاضی القضاتی را، این تقرّب در بین افراد حكومت را، این منصب را از كی گرفتی؟ از كسی گرفتی كه تو لیاقت اخذ از او را نداری، مال تو نیست.» خلفای بنی‌امیه و بنی‌مروان چكاره‌اند و چكاره هستند كه بیایند این مناصب را به تو بدهند؟

وَ دَنَوتَ مِمَّن لَم يرُدَّ عَلى أحَدٍ حقًّا «تو به افرادی نزدیك شدی كه حقّ كسی را نمی‌پردازند.» خودت را داری به آنها نزدیك می‌كنی. انسان باید خودش را به اینها نزدیك كند؟! اگر قرار بر این است كه انسان در این دنیا به یك موقعیتی نزدیك بشود و به یك جایگاهی نزدیك بشود، چشمش را باز كند: به كجا خودش را می‌خواهد نزدیك كند؟ و از كجا می‌خواهد طلب مساعدت كند؟ از كجا؟ از حكومت بنی امیه؟! به آنجا خودت را نزدیك كنی؟! مقرّب آنجا باشی؟!