حقیقت علم نور است

یكی از دوستان سؤالی را مطرح كردند، در جواب گفتم: در حالات حسن صبّاح می‌خواندم ایشان خیلی فرد زیركی بود و با ترفندهایی مردم را به دور خودش جمع كرده بود، البته بعضی كارهایش هم واقعیت داشت روزی سوار كشتی بود كه طوفان شد. به عرشه آمد و رو به مردم گفت: خاطر همه شما جمع باشد، به من الهام شده این كشتی به سلامت به ساحل می‌رسد. رفیق و محرم سرّی داشت، گفت: من كه تو را می‌شناسم، این فریب و دغل و كلك برای چیست؟

گفت: از دو حال خارج نیست؛ اگر همه زنده به ساحل رسیدیم همه مرید من می‌شوند و می‌فهمند الهام بوده است، اگر هم همه با هم مردیم و به ساحل نرسیدیم كسی نیست جلوی من را بگیرد و از من بازخواست كند.

در مرام و مكتب درویشی و صوفیانه از این مطالب «آقا بیا بعد می‌بینی، فعلًا اینجا سرت را بالا نكن، اینجا نباید حرف زد، بنده چه دعوی كند حكم خداوند راست!» و امثال‌ذلك از این تُرّهات و مطالب گول‌زننده و تعابیر فریبنده خیلی زیاد است.

ولی پیغمبر هیچ‌وقت مردم را فریب نداد. امیرالمؤمنین هیچ‌وقت مردم را گول نزد. همیشه می‌گفتند مكتب و مرام ما نقد است. این كار را انجام بدهید، نتیجه‌اش را هم خودتان خواهید دید. در قرآن كریم، جهنّم و بهشت نقد است، نسیه نیست.¹

شب عاشورا امام حسین علیه‌السّلام به عمرسعد فرمودند: بیا نزد من، من بهشت را برای تو تضمین می‌كنم. این بخت‌برگشته می‌گوید: بهشت تو نسیه است ولی حكومت ری نقد است. حضرت نفرین كردند امیدوارم كه به حكومت ری نرسی و در فراشت تو را به قتل برسانند.²

درحالی‌كه این احمق نمی‌داند اصلًا نیاز نیست حضرت به او بگویند من بهشت را برای تو تضمین می‌كنم، خود امام حسین كه نقد جلوی او نشسته است. آدم نادان! تمام هشت مرتبه بهشت سر مویی از موها و یا ناخن امام حسین هم نمی‌شود. منتها حضرت نمی‌خواهد به خود نسبت دهد و به خود بگیرد. حضرت می‌فرماید: از من آدم صادق‌الوعدتر سراغ نداری، بیا من بهشت را برایت تضمین می‌كنم؛ معلوم است وقتی امام حسین یا جدش پیغمبر این‌طور بفرمایند، كدام مَلَك جرئت دارد در قبال حضرت عرض اندام كند. آیا به حكومت ری رسید؟ امام حسین و بهشت او نقد است و خودش هم شب عاشورا به همه نشان داد و هركسی مراتب خود را دید.³