اهداف تربیتى امام صادق علیهالسّلام در ارتباط با عنوان بصرى
14تشبیه نیاز انسان به ولی كامل، به احتیاج بیمار سرطانی به طبیب حاذق
ثانياً: مگر انسان بهصرف دیدن رویی ناخوش و امری خلاف توقع و دو دفعه رانده شدن، باید دست از طلب بردارد؟! مگر انسان میتواند از واقعیت و حقیقت دست بكشد؟! چرا اگر به مریضی كه در ناراحتی شدید بهسر میبرد و علاج خود را منحصر در مراجعه به فلان طبیب احساس میكند بگویند وقت تمام شد، بیرون نمیرود و حاضر است چند برابر هزینه كند؟! چون به مرض خطرناكی دچار شده است. او كه به مشكل شدید ریوی یا ناراحتی قلبی مبتلاست تا آخرین نفر میایستد و به هر كیفیت ممكن به منشی التماس میكند تا یك دقیقه هم كه شده با دكتر صحبت كند؛ اما آن فردی كه به سردرد یا تب سادهای دچار است، حتی دو ساعت در شلوغی مطب بهانتظار نمینشیند.
ریشه سهلانگاری امور سلوكی در بیدردی معنوی
ما نیز درد نداریم، و الّا مطلب را بهراحتی رها نمیكردیم. كسی كه درد داشته باشد، با یك «نه» گفتنِ امام صادق علیهالسّلام ایشان را رها نمیكند.
تلقّی احسنِ عنوان بصری نسبت به تربیت امام صادق علیهالسّلام در عدم پذیرش فوری او
عنوان بصری این نحوه تربیت امام صادق علیهالسّلام را بهكیفیت احسن تلقّی نمود؛ زبان حال او و ما به حضرت این است كه وقتی خداوند شما را امام و واسطه فیض قرار داده است، من كجا بروم؟! یا دست از این وساطت بردارید كه نمیتوانید! و یا مرا بپذیرید؛ و چون شما امام و واسطه فیض هستید، نمیتوانید قبول نكنید! وقتی حضرت این حال را ببیند، آغوشش را باز میكند و میپذیرد. گرچه فردی نمیتواند از امام صادق علیهالسّلام حسابرسی كند و تمام اشكالات از سوی ماست، اما اگر امام این كار را نكند، ظلم كرده و باید در روز قیامت نزد پیغمبر پاسخگو باشد.
كلام مرحوم حدّاد پیرامون لزوم تحمل جلال الهی
مرحوم آقای حدّاد بارها میفرمودند:

