حقیقت اسماء حُسناى الهى‏

بنده در جواب این سؤال كه این زن با این كیفیت چه جایگاهی در نظام تشریع دارد، به ایشان عرض كردم:

این مسئله بسیار دقیق و قابل توجه است؛ معیارها در آن عالم با معیارهای ما در این عالم قابل سنجش نیست. اگر او این كارها را به‌جهت قضایای سیاسی و استعمار و تبشیر و تبلیغ و امثال‌ذلك انجام دهد، پشیزی ارزش ندارد؛ اما اگر این كارها را به‌عنوان یك دستورالعمل اخلاقی و تحصیل رضای الهی انجام دهد، ممكن است در روز قیامت همین پزشك یهودی در صف شیعیان‌امیرالمؤمنین علیه‌السّلام بایستد و بنده طلبه مدّعی پیروی از امیرالمؤمنین در صف یهودی‌ها قرار بگیرم؛ زیرا فقط كسی كه عمل كند، پیرو علی است.

امیرالمؤمنین علیه السّلام مجسمه نازله اسماء حسنای الهی‌

مقصود امیرالمؤمنین علیه‌السّلام كه خود مجسمه نازله اسماء حسنای الهی است، این است كه آن اسماء را در عالم محقّق كند؛ حال اگر ما اسماً بگوییم پیرو امیرالمؤمنینی هستیم كه مرتبه ظهورِ آن اسم كلی پروردگار در قالب بشری است، ولی رسماً خلافش را انجام دهیم، صحیح نیست و راه به جایی نخواهیم برد؛ نظام سلوك عبارت است از اینكه اسماء حسنای الهی در زندگی انسان پیاده شود.

غلط بودن تمسك به یك اسم و رها كردن دیگر اسماء الهی‌

البته ما نباید فقط به یك اسم تمسك كنیم و بقیه اسامی را رها كنیم؛ افراط و تفریط، هر دو غلط است. در كنار اسم «جواد» اسم «مدبّر» نیز وجود دارد؛ آیه شریفه می‌فرماید: (وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى‌ عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً)؛¹ «ای پیامبر، نه این‌گونه باش كه دست خود را بر گردن بیاویزی و هیچ انفاقی از تو بروز و ظهور نكند، و نه آنكه هرچه داری ببخشی و در بیت خود بنشینی و دیگر چیزی نداشته باشی.» این مسئله مهم است كه انسان حالت اعتدال و عقلایی داشته باشد و عقل خود را به‌كار ببندد و مصلحت را مدّنظر قرار دهد.