حقیقت اسماء حُسناى الهى
9قوام قدرت تفكر و تدبیر انسان به اسم «المدبّر»
انسان براساس قیاسات و قضایایی كه در ذهن خود مدّنظر قرار میدهد، به نتیجهای میرسد و تدبیری میكند؛ این تدبیر از اسم «المدبّر» پروردگار است كه در قرآن كریم با آیه (فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً)1 به آن اشاره شده است. انسان چه بخواهد و چه نخواهد، چه بفهمد و چه نفهمد اسم «المدبّر» در ذهن و تدبیر او تصرف میكند و عملیاتی صورت میگیرد تا به نتیجه برسد.
سلوك یعنی تطبیق نفس با اسماء حسنای الهی
حال كه نظام عالم براساس نزول اسماء حسنای الهی است، توقع آن است كه ما این اسماء را در زندگی خود پیاده و اظهار نماییم؛ بهعبارتدیگر همانگونه كه پروردگار متعال براساس اسماء حسنای خود عوالم ربوبی و مُلك و ملكوت را پیریزی و خلق نموده و استمرار میبخشد، ما نیز باید در سه محورِ ارتباط با خود و خانواده و دیگران، آن نظام تكوین را بهصورت یك تربیت عملی در وجود خود پیاده كنیم؛ این معنای سلوك است. سلوك عبارت است از اینكه انسان در مقام تربیت و تهذیب نفس همانگونه باشد كه نظام احسن خلقت بر آن اساس پیریزی شده است.
اینكه بارها عرض شد: تشریع و نظام تربیتی عرفانی با نظام تكوین دقیقاً انطباق دارد بهاینجهت است كه امكان ندارد در نظام تكوین مسئلهای محقّق باشد و در نظام تربیتی برخلاف آن به انسان امر شود.
حكایت پزشك زن یهودی در انطباق نظام تربیتی با نظام تكوینی
یكی از دوستان اخیراً برای بنده حكایتی را نقل میكرد؛ ایشان میگفت:
در دوران اقامت ما در امریكا، عیال من به یك پزشك زن یهودی مراجعه میكرد. این خانم چند روز از هر ماه را به اینطرف و آنطرف میرفت و بیماران را مجّاناً مداوا میكرد و حتی گاهی با هزینه شخصی خود به خارج از امریكا میرفت و به مردم سایر كشورها رسیدگی مینمود؛ او این روش را جزء برنامه زندگی خود بهحساب آورده بود و خصوصیات اخلاقی بسیار خوبی داشت.
- سوره نازعات (٧٩) آيه ٥. افق وحى، ص ٥١٧:
« فرشتگانى كه تدبير امور عالم كنند.»
- سوره نازعات (٧٩) آيه ٥. افق وحى، ص ٥١٧:

