اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

حقیقت و معناى سیر و سلوك الهى‏

0
عنوان بصری
جلسات

حقیقت و معناى سیر و سلوك الهى‏

15
  • ما می‌دیدیم ایشان در زمان حیاتشان خیلی صحبت می‌كردند؛ به یاد دارم مدّتی در شب‌های سه‌شنبه تفسیر بعضی از آیات خاصّ قرآن مثل تفسیر آیه‌ ( (اللَه نُورُ)،1 و در سال‌های متمادی شرح احادیث قدسیه «یا أحمد» و «یا عیسی»، و در سایر شب‌ها هم تفسیر قرآن، دائر بود. در روزهای جمعه هم جلسات سیار برقرار بود كه خودشان صحبت می‌كردند، و بعدها به مسجد قائم منتقل شد. حال، آیا فقط مأموریت ایشان این بود كه مانند ضبطصوت بیایند و یك نواری را بگذارند و بعد هم تمام شود و بروند؟! مسلّماً این نبود.

  • مطلوبیت مجالس سیدالشّهداء، جهت رسیدن به ملاكات است‌

  • امروزه مردم صرفاً در مجالس عزاداری شركت می‌كنند و از نظر آنان نفس مجلس عزاداری مطلوبیت دارد؛ درحالی‌كه مطلوبیت مجلس عزاداری سیدالشّهداء به این است كه ذاكر از مناقب و مطالب سیدالشّهدا در عاشورا و غیر عاشورا و نیز از مطالبی كه اصحاب و بزرگان بیان كرده‌اند بگوید تا مردم استفاده كنند، نه اینكه فقط بنشینند و گریه كنند و بروند.

  • ما گمان می‌كنیم اقامه مجالس عزا فقط به این است كه بیاییم و بنشینیم و برویم؛ یعنی از نظر ما نفس شركت در این مجلس مطلوبیت دارد، درحالی‌كه قضیه این نیست. امام حسین علیه‌السّلام در روز عاشورا حتّی به ما كه امشب در اینجا نشسته‌ایم پیغام داده است و مطالب آن حضرت در روز عاشورا برای امروز و امشب ما است، مطالب حضرت سجاد و حضرت زینب و سایر ائمّه علیهم السّلام برای امروز و امشب ما است.

  • آن‌وقت ما پوست را گرفتیم و از مغز و نتیجه و مطلوب غافل شدیم و اصلًا با آن كاری نداریم؛ یعنی شعار و ظاهر را حفظ كردیم، ولی به‌طور كلّی بقیه مطالب را كنار گذاشتیم.2

  • اگر فرضاً عاشورای دیگری تكرار شود ما در كدام سپاه قرار داریم؟

  • امام حسین در روز عاشورا برای ما این پیام را داد كه اگر عاشورای مجدّدی تكرار شود، نكند كه ما در لشكر عمر سعد باشیم! مگر افراد لشگر عمرسعد ریش‌تراش و كراواتی بودند؟! آنها هم اهل نماز و روزه بودند. عمرسعد (پسر سعدوقّاص) امام جماعت و عالم كوفه بود، و همین‌طور شمر بن ذی‌الجوشن كسی بود كه خیلی از افراد او را برای ادای شهادت در محاكم قضائی می‌بردند.

    1. سوره النّور (٢٤) صدر آيه ٣٥.
    2. رجوع شود به اسرار ملكوت، ج ٢، ص ١٨٨ تا ٢١٠؛ اربعين درفرهنگ شيعه، ص ٤٩ إلى ٧٢.