تأثیر حضور و غیبت امام در مسیر سیر و سلوک

 ما صبح از خواب بلند می‌شویم و لباس می‌پوشیم و به بیرون و سرِ کارمان برمی‌گردیم؛ راحت و بی‌خیال تمام این کارها را انجام می‌دهیم اما خبر نداریم امام علیه السّلام که آن‌طرف دنیا نشسته است دارد چه‌کار می‌کند!

 مثل بچه‌ای که بلند می‌شود و همین‌مقدار به پدرش می‌گوید: پدرجان، ما را به مسافرت نمی‌بری؟ و پدر هم می‌گوید: بله، می‌برم! و او را سوار ماشین و یا هواپیما می‌کند و به مسافرت می‌برد؛ اما این بچه نمی‌داند که پدر او به دنبال چه مسائلی رفته و کار کرده و پول تهیه کرده و گذرنامه گرفته و مشکلات را برطرف کرده و تمام مسائلی که ممکن است اتّفاق بیفتد را در نظر گرفته است! این آقازاده فقط می‌گوید: آقاجانم مرا سوار ماشین کرده و به مسافرت برده و برگردانده است؛ اما نمی‌داند که پدرِ آقاجان او درآمده است!

 همین‌طور ما وقتی صبح از خواب بلند می‌شویم و سرِ کار می‌رویم، آیا هیچ خبر داریم در طول راهی که به سر کار می‌رویم چه جریاناتی اتّفاق می‌افتد؟ مسائلی که در [عالم] بالا و پایین و در عالم قضا و قدر است چیست؟ مسائلی که می‌خواهد به انسان بخورد و جنودی که می‌خواهند با انسان تماس بگیرند و در راه انسان خلل و مانع ایجاد کنند کدام است؟ چه کسی دارد تمام اینها را تنظیم می‌کند و درست می‌کند و موانع را برطرف می‌کند؟ چه کسی دارد این کارها را می‌کند؟ ما اطلاع نداریم!

تأثیر ادراک سرّ ملکوت بر افراد عادی

 همین‌قدر بگویم: اگر فقط یک‌لحظه بخواهد سِرّ ملکوت برای کسی روشن شود بدون اینکه اطلاع و آمادگی نفسانی داشته باشد، اصلاً بدن او نمی‌تواند تحمّل کند و متلاشی می‌شود، و به‌طورکلّی تمام نظام انسان مختل می‌شود!

 انسان را می‌آورند و کم‌کم به او سعه و قدرت می‌دهند تا چیزی به او نشان بدهند، و باز دوباره حرکت می‌دهند و بالا و پایین می‌کنند تا یک چیز دیگری به او نشان بدهند؛ و همین‌طوری هم نشان نمی‌دهند! بلکه گوش انسان را قدری می‌گیرند فشار می‌دهند و رها می‌کنند، دوباره قدری سفت‌تر می‌گیرند و باز رها می‌کنند. مطلب این است که با انسان راه می‌آیند؛ یک شیرینی و آب‌نبات دهان انسان می‌گذارند تا یک مقداری حرکت کند، و دوباره همین‌طور...؛ خلاصه خودشان بهتر می‌دانند و ما نمی‌دانیم؛ [اجمالاً اینکه] همین‌طوری هم نیست!