خصوصیات ماه مبارک رمضان

اما اگر نه، خدا را وجودی دیدیم که با ما کاری ندارد، اعتنایی ندارد، فقط می‌خواهد برای ما بدبختی را بیاورد و فرض کنید فقط می‌خواهد ما را زمین بزند و انگار اصلاً به ما توجهی ندارد، اگر واقعاً خدا را این‌طور دیدیم، خدا هم با ما همان‌طور است.

خب، حالا که این‌طور است، پس ما خدا را چطور ببینیم؟ یک بنده نسبت به خدا چه نظری باید داشته باشد؟ خدا همین‌طور دارد می‌گوید دیگر؛ می‌گوید اختیار با خودت! اگر می‌خواهی من با تو سرِ سازگاری و آشتی و مِهر و محبت داشته باشم، تو هم نسبت به من همین نظر را داشته باش.

یعنی اگر تو در قلبت با من صاف و پاک بیایی [من هم چنین یقینا چنین خواهم کرد]؛ این چیست؟ هیچ کاری ندارد که انسان بگوید: «خدایا، ما بدبختیم، ما بیچاره‌ایم؛ ما غیر از عبودیت هیچ نمی‌خواهیم، ما غیر از معرفت تو چیزی نمی‌خواهیم.» به قول مرحوم آقا [علامه طهرانی]، برای خدا هم کاری ندارد. خدا رحمت کند حاجی ابهری را، می‌گفت:

خدایا! اگر این را به من دادی، خانه‌ات آباد! اگر هم ندادی، از حکومت تو خارج نشده و از تو چیزی کم نمی‌شود.

حالا ما هم به خدا همین را می‌گوییم: «خدایا! اگر همۀ ما را به خودت رساندی و وصل کردی، ما تضمین می‌کنیم، امضا می‌کنیم و به تو می‌دهیم که یک ذره از آن خزانه‌ات و از آن سرمایه‌ات کم نخواهد شد.» حالا که این‌طور است، پس خدایا... بله دیگر، تا کی؟ انسان باید همیشه از خدا آن «بهترین» را بخواهد.

یک مرتبه خدمت رفقا عرض کردم؛ مرحوم آقا [علامه طهرانی] می‌فرمودند:

من برای دوستان و رفقایم به کمتر از [مقام] سلمان فارسی رضایت نمی‌دهم.

یعنی چه؟ حالا این [علامه طهرانی] خودش کجاست که می‌گوید من به کمتر از سلمان فارسی رضایت نمی‌دهم؟ سلمان فارسی کیست؟ همان که در روایت داریم:

اگر ایمان را ده درجه قرار دهیم، او تمام ده درجۀ ایمان را رفته است.¹